Schrijf je in op onze nieuwsbrief.

U kan hier registreren voor onze maandelijkse nieuwsbrieven.

 

38 - 06/07/2018
37 - 01/03/2018
36 - 18/01/2018
35 - 14/01/2018
34 - 06/12/2017
33 - 08/11/2017
32 - 28/09/2017
31 - 31/08/2017
30 - 12/07/2017
29 - 01/06/2017
28 - 11/05/2017
27 - 06/04/2017
26 - 02/03/2017
25 - 31/01/2017
24 - 28/11/2016
23 - 21/10/2016
22 - 15/09/2016
21 - 29/08/2016
20 - 07/07/2016
19 - 06/06/2016
18 - 27/04/2016
17 - 01/04/2016
16 - 15/03/2016
15 - 11/03/2016
14 - 02/03/2016
13 - 19/02/2016
12 - 21/01/2016
11 - 17/12/2015
10 - 25/11/2015
9 - 24/11/2015
8 - 05/11/2015
Dag 3 Nieuwsbrief - Meat Expo 2015 - 30/09/2015
Dag 2 Nieuwsbrief - Meat Expo 2015 - 29/09/2015
Dag 1 Nieuwsbrief - Meat Expo 2015 - 28/09/2015
6 - 25/09/2015
5 - 09/09/2015
1 - 08/09/2015
horecplatform mail
Nieuws
Archief
Horecagids
Vacatures
Immo

In deze nieuwsbrief nummer 38


Actua
Tientallen Franse dierenactivisten vallen slachthuis binnen

 

VideoTientallen activisten zijn vanochtend een slachthuis in het West-Vlaamse Tielt binnengevallen uit protest tegen vermeend dierenleed. De activisten van de Franse beweging 269 Libération Animale zeggen voor de derde keer op pad te zijn om met zo'n inval het werk in een slachterij te dwarsbomen.


De groep kwam donderdagmorgen 5 juli 2018 tot bij de varkens en bevrijdde één van de dieren. Een aantal actievoerders ketende zich vast aan de installaties in het slachthuis. De groep wil dat er niet langer varkens worden geslacht. ,,We voeren actie uit protest tegen de vleesindustrie die dieren uitbuit en mishandelt", zegt Romain Perdrizet van de actiegroep tegen persbureau Belga. 

Eerder dit jaar slaagden de activisten er in om vier dieren uit het slachthuis van Anderlecht te bevrijden. Alle bevrijde dieren werden opgevangen in het dierenasiel van 269 Libération Animale.

,,Het slachthuis van Tielt is uitgerust met camerabewaking na een eerder schandaal, maar eigenlijk wordt hier niks anders gedaan dan de situatie van uitgebuite dieren verslechteren”, klinkt het. ,,Het is tijd dat deze nutteloze slachtingen beëindigd worden.” 

Enorm verrast

Thomas De Roover-De Brauwer, de zaakvoerder van het slachthuis, betreurt de actie. ,,We zijn enorm verrast maar ook geschrokken en verbolgen over de manier waarop de actievoerders ons bedrijf zijn binnengedrongen. Eén varken werd hardhandig aangepakt, het dier werd over een hok gesleurd en meegenomen. Het varken werd in een auto geladen die daarna snel is weggereden. We vragen ons af of het dier in kwestie dit zal overleven."

Hij vervolgt: ,, Als je een levend varken zo behandelt, ontstaat een stressreactie die kan leiden tot de spontane dood van het dier. Dat kan toch allerminst de bedoeling zijn van dierenactivisten? We hebben aangeboden om ter plaatse met hen in dialoog te gaan maar daar was geen draagvlak voor."

De actie heeft volgens de woordvoerder voor bijzonder veel stress gezorgd bij de dieren in het slachthuis. ,,Of we klacht gaan indienen tegen de actievoerders? Dat is op dit moment niet onze hoofdzorg. Prioriteit is nu de rustige heropstart van onze productie. Dierenwelzijn staat hier heel hoog op de agenda, het is belangrijk dat de rust snel hersteld wordt.” 

Undercoverbeelden

Het exportslachthuis Debra-Meat kwam vorig jaar in het nieuws toen dierenrechtenorganisatie Animal Rights undercoverbeelden vrijgaf waarop te zien was hoe varkens werden mishandeld. Het bedrijf moest toen een tijdje dicht. Na extra maatregelen die de mishandeling van dieren moeten voorkomen, gaf Vlaams minister van dierenwelzijn Ben Weyts (N-VA) groen licht om de activiteiten te hervatten.

Het slachthuis Debra Meat voert sindsdien naar eigen zeggen een transparant beleid en laat regelmatig bezoekers toe. 

Bron: Algemeen Dagblad



Actua
Digitale slager uit Nederland BBQuality concurreert met de supermarkt

De ouders van Van Vught hadden een slagerij. Hij zag hoeveel moeite het hen kostte het bedrijf rendabel te houden. Hij vond dat de slagerij zich meer moest richten op de horeca en begon een eigen slagerij binnen het bedrijf van zijn vader. De webshop volgde in 2014. Van Vught constateerde dat veel consumenten hun vlees in de supermarkt kopen vanwege het gemak. De webshop moest hier verandering in brengen.
Goed vlees

BBQuality levert alleen goed vlees. “Wij willen vlees van koeien die een rustig leven hebben gehad met weinig stress, dat komt de kwaliteit ten goede”, vertelt Van Vught. Als het in grote stukken binnen komt, wordt het in porties gesneden en verpakt. De bezorging bij de klant gebeurt binnen 24-uur in tempex-dozen met icepacks. Klanten kunnen de verpakking terugsturen, zodat deze nogmaals gebruikt kan worden.
Aanbod webshop

Momenteel zijn via de webshop ruim 450 artikelen verkrijgbaar. Niet alleen rund- en varkensvlees, maar ook lam, kip en sinds kort vis en eigen kruidenmengsels. Van Vught en Van Dinther zijn steeds bezig om het aanbod verder te verbeteren. Ze hebben er bewust voor gekozen om geen biologisch vlees te verkopen. Het prijsverschil is volgens Van Vught te groot. “Biologische kip kost wel zestig tot zeventig procent meer dan conventionele kip. Dat heeft de klant er niet voor over” besluit Van Vught.



Actua
Veganistisch vandalisme: slagers op het kapblok

 

ERWIN MERTENS «Ik ben zeker niet de enige: 1 op de 20 slagers wordt lastiggevallen. Eerst waren het stickers op onze vitrine – ‘Meat is murder’ en ‘Dieren hebben ook gevoelens’ – en daarna werd onze gloednieuwe bestelwagen bekrast. Maar sinds de uitwerpselen in de brievenbus – netjes in een vleesverpakking van de supermarkt, met het plastiekje er weer over – en de doodsbedreigingen via mail en sociale media, heb ik besloten klacht in te dienen.

»Op Facebook scoorde mijn slagerij tot voor kort een rating van 4,9, maar op één week tijd ben ik naar een 2,7 getuimeld. Soms krijg ik op één nacht 60 reviews van één ster, allemaal van mensen die Silke De Koe of Jerom Het Varken heten. Natuurlijk zijn die nepprofielen de volgende dag alweer verwijderd.»

HUMO De daders moeten we volgens u in veganistische kringen zoeken.

MERTENS «Er zit duidelijk een organisatie achter. Maar zeker niet alle veganisten zijn zo. Ik heb niks tegen veganisten of vegetariërs. Ik eet zélf af en toe veganistisch. Desnoods eet ik zelfs kikkererwten (lacht).

»De kritiek die we krijgen, is altijd dezelfde: wij zijn moordenaars, wij brainwashen de kinderen, wij verkopen mishandelde dieren. ‘Ik zal jou eens slachten zoals jij die koe hebt geslacht.’ Maar een slager is géén slachter. Ik heb nog nooit een dier gedood. Als ik een slachthuis binnenkom, dan moet ik de eerste 10 minuten wennen. Ik geef het toe: ik ben een watje. Vaak posten ze er ook filmpjes bij, één keer zelfs van mishandelde katten. Wat heb ik nu te maken met mishandelde katten?»

HUMO Begrijp je de kritiek echt niet? De vleessector is niet bepaald smetteloos.

MERTENS «Nee. Ik verkoop geen vlees van mishandelde dieren: een mishandeld dier heeft een hoge bloeddruk en van een hoge bloeddruk krijgt het harde spieren. Met dat vlees valt niks aan te vangen. Ik weet niet wat voor vlees de supermarkten verkopen, maar kennelijk is het makkelijker om een kleine slager aan te vallen dan een grote keten.

»Pas op: ik begrijp wel dat mensen vegetarisch eten. Wij slagers zeggen al jaren dat we met z’n allen minder vlees moeten eten: ‘Eet liever een steak van 150 gram dan eentje van 300 gram, maar zorg er dan wel voor dat het er eentje van topkwaliteit is.’»

HUMO Het vegetarische dieet zit in de lift. Zie jij je omzet dalen?

MERTENS «Nee. Die blijft elk jaar stijgen. Veganistische organisaties verspreiden graag de boodschap dat vlees eten out is, maar mijn ervaring is anders. Ik doe al jaren catering: moet er eten voorzien worden voor 100 man, dan vragen ze 8 procent vegetarische producten. Dat percentage is al jaren hetzelfde. Voor mijn part eet iedereen wat hij wil. Uiteindelijk denk ik altijd: ‘Een koe leeft langer dan een selder.’»

Bron: Humo



Actua
Metro lanceert nieuwe campagne 'Your success is our business’

Als ambassadeur van zelfstandige ondernemers, lanceert Metro een nieuwe campagne die de inspanningen en toewijding van horecaondernemers in de verf zet. Met de claim “Your success is our business”, onderlijnt het bedrijf zijn engagement om het succes van deze zaakvoerders te ondersteunen. Concreet zet Metro klanten uit meer dan 20 Metro-landen in de kijker, volgt hun verhalen, en helpt hen om hun professionele doelen te bereiken.

 

”In navolging van onze intentie om “Champion for independent business” te zijn, vragen we ons voortdurend af wat de noden van onze klanten zijn en bieden we hen duurzame oplossingen met een commerciële waarde,” zegt Vincent Nolf, CEO van Metro. “Het centraal stellen van doelstellingen van horecaondernemers is een vanzelfsprekend en logisch gevolg van ons engagement.”

 

De nieuwe branding zal stap voor stap zichtbaar worden op alle niveaus binnen de communicatie, zowel intern als extern, en op alle Metro-locaties wereldwijd, klinkt het bij het bedrijf. Klanten die de gezichten van de campagne beter willen leren kennen, kunnen hen volgen op de website van hun thuisland. Zo kunnen consumenten via www.metro.be bijvoorbeeld meer te weten komen over Elliott, de Brusselse kok van Little Chef, die duurzame catering aanbiedt in België. Elk campagnefiguur heeft een specifiek doel voor ogen en Metro zal hen ondersteunen om dat doel binnen het jaar te bereiken. Hun succesverhalen zullen doorlopend gedeeld worden en in 2019 volgt een rapport met de vooruitgang die geboekt werd in samenwerking met Metro.

 

De nieuwe campagne werd afgetrapt met het spraakmakende beeld “Wij werken niet voor Metro”, dat verspreid werd via verschillende kanalen, online en in de winkels. De betekenis van deze opvallende slagzin volgde vandaag, met de bekendmaking van het tweede luik van de campagne, dat focust op het engagement naar de professionele klant. “Wij werken voor het succes van miljoenen grote en kleine ondernemers, overal ter wereld. De slagzin wekt meteen vragen op en dit met een duidelijk doel: onze belofte benadrukken dat het succes van onze klanten altijd op de eerste plaats komt,” zegt Vincent Nolf. “Wij werken niet voor Metro, maar voor élke klant van ons – want hen ondersteunen in hun weg naar succes, dat is ons engagement. 'Their success is our business'.”

Bron: Gondola



Actua
Colruyt zet in op kampaankopen voor jeugdbewegingen

Na Lidl die de was doet voor jongeren die op kamp gaan, wil ook Colruyt het kampleven iets meer comfort bieden. Uit een rondvraag van Colruyt Group bij Belgische jeugdverenigingen blijkt namelijk dat ze minder tijd kunnen spenderen aan hun kampaankopen en een voorkeur hebben voor meer online winkelen. Daarom biedt Colruyt nu verschillende oplossingen aan die boodschappen doen gemakkelijker maakt. Jeugdbewegingen kunnen namelijk zelf online hun boodschappen bestellen via Collect&Go, kunnen hun producten zelf kopen in de Colruyt-winkels, of kunnen hun boodschappen online reserveren en rechtstreeks laten leveren op hun kampplaats door Solucious, de foodservice partner van Colruyt Group.

 

Afhalen bij Collect&Go

 

“Onze rondvraag toont aan dat het voor veel jeugdbewegingen moeilijker geworden is om vrijwilligers te vinden die instaan voor foerage of kampaankopen”, zegt Guy Elewaut, directeur marketing bij Colruyt. “Daardoor leeft bij veel verenigingen de voorkeur voor meer online reserveren en afhalen. Met Colruyt geven we hen daarom vanaf dit jaar de mogelijkheid om hun kampaankopen te reserveren in de Colruyt-webshop bij Collect&Go. De jongeren selecteren gewoon hun gewenste producten via de app of op collectandgo.be, en wij zetten ze klaar in het afhaalpunt van hun keuze, bijvoorbeeld dicht bij hun kampplaats. Ze kiezen ook zelf de dag en het uur dat hen het best past. Als ze minstens 4 dagen vooraf reserveren, zijn ze zeker dat alles voorhanden is. En ze profiteren van dezelfde voordelen als in de Colruyt-winkel.”

 

Zelf winkelen bij Colruyt

 

Natuurlijk kunnen jeugdbewegingen ook zelf hun aankopen doen in een Colruyt-winkel. Ze profiteren boven op de laagste prijzen van 10% korting op alle producten van Boni Selection en Boni Selection Bio en op al het vlees uit de Colruyt-beenhouwerij, aldus Colruyt. Vanaf dit jaar kunnen ze dat vlees makkelijk online reserveren (minstens 3 werkdagen vooraf) via de webshop Beenhouwerij op colruyt.be. Met een boekje met budgetvriendelijke recepten voor grote groepen krijgen ze bovendien tips voor een evenwichtig, gevarieerd en betaalbaar kampmenu. "En 20 gratis fluovestjes helpen om veilig te spelen, zowel overdag als ’s nachts", klinkt het bij de retailer.

 

Laten leveren op kamp door Solucious

 

Voor optimaal comfort is er ook Solucious, de foodservice partner voor professionals van Colruyt Group. Jeugdbewegingen bestellen hun kampproducten online op solucious.be. Alles wordt dan rechtstreeks én voedselveilig geleverd op de kampplaats, overal in België. Dat is ideaal voor verenigingen die grote volumes nodig hebben. Deze service is bovendien gratis vanaf een aankoopbedrag van 250 euro. Daarbovenop krijgen ze 3% korting op dat bedrag. Op die manier biedt Colruyt Group voor elke jeugdvereniging een kampservice op maat, klink het.

 

bron: Gondola



Actua
Carrefour en Tesco gaan samen huismerken inkopen

 

 

De strategische alliantie tussen Carrefour en Tesco moet beide retailers niet alleen in staat stellen om hun kwaliteit en aanbod te verbeteren, maar ook om lagere prijzen te garanderen, wat hun competitiviteit in de hand werkt. Dankzij dit verbond kunnen de twee bedrijven hun relatie met hun leveranciers verbeteren en hen belangrijke opportuniteiten aanbieden. Zowel Carrefour als Tesco zullen met hun leveranciers blijven werken op lokaal en nationaal niveau.

 

Naar schatting zou de alliantie binnen twee maanden definitief rond moeten zijn. De twee groepen zullen dan ook alles in het werk stellen om de vruchten van dit verbond te plukken, klinkt het in een persbericht.

 

“Deze strategische alliantie tussen Carrefour en Tesco is een belangrijke akkoord aangezien het de inkoop expertise van twee grote wereldleiders uit de distributie, aanvullend in hun regio’s, samenbrengt en hun strategieën verenigt. Dit akkoord is een geweldige opportuniteit om onze twee merken in functie van de klant te ontwikkelen. Deze internationale alliantie versterkt Carrefour waardoor de retailer een mijlpaal kan bereiken in de implementatie van zijn strategie“, reageert Alexandre Bompard, CEO van Carrefour Group.

 

“Ik ben erg verheugd dat we deze strategische alliantie met Carrefour aangaan. Door samen te werken en het beste uit onze gemeenschappelijke productkennis en inkoopcapaciteiten te halen, zullen we onze klanten nog beter kunnen helpen, en kunnen we het aanbod, de kwaliteit en de waarde van onze producten blijven verbeteren”, besluit Dave Lewis, algemeen directeur bij Tesco Group.

bron: Gonodla



Actua
“Bescherm ons tegen veganisten”: Franse beenhouwers ontvangen bij minister na nieuw geweld

Eind juni deed de voorzitter van de federatie Française de la Boucherie, Boucherie-Charcuterie, Traiteurs (CFBCT) in een open brief al een oproep aan de minister van Binnenlandse Zaken om slagers tegen het toenemende gevaar van veganistisch “terrorisme” te beschermen. Maar het geweld lijkt niet te stoppen. Afgelopen nacht was er de aanval in Jouy-en-Josas, en ook in Angers (departement Maine-et-Loires) werd eind juni nog een beenhouwerij gevandaliseerd.

 

La vitrine d'une boucherie vandalisée par des antispécistes dans la nuit du dimanche 1er au lundi 2 juillet, à Jouy-en-Josas, dans les Yvelines. https://www.facebook.com/vegancorporation/posts/1761262607298711 … #StopSpécisme



Actua
Vandalisme en doodsbedreigingen: ook slagers hier steeds vaker slachtoffer van

 

Ivan Claeys, voorzitter van de Landsbond der Beenhouwers van België, hoopt dat hij binnen twee jaar geen bodyguards zal moeten inhuren. Claeys, die zelf ook beenhouwer is geweest, ziet steeds meer meldingen binnenstromen van slagers die slachtoffer zijn geworden van vandalisme, bedreigingen en haatberichten: "Dit gaat om onmenselijk gedrag."

 

Slager Erwin Mertens in Heverlee was eerder al beste beenhouwer van het land, maar dit wordt niet door iedereen gesmaakt. "Van stront in de brievenbus tot uitgescholden worden voor moordenaar op sociale media, het gebeurt allemaal en dat is nog het minste", zegt Mertens.

 

Vragen bescherming tegen agressie “militante veganisten”

 

De 18.000 Franse beenhouwers, spekslagers en traiteurs hebben hun minister van Binnenlandse Zaken om politiebescherming gevraagd. Ze zijn radeloos door de “toenemende fysieke, verbale en psychologische intimidatie van veganistische groeperingen”. Ook bij hun Belgische collega’s groeit de bezorgdheid over het vijandige klimaat.

 

“De lijst van beenhouwerijen en viswinkels die door veganistische activisten gevandaliseerd zijn, groeit exponentieel”, zegt Jean-François Guihard, de voorzitter van de Franse beroepsvereniging van slagers. “De actievoerders gaan ook steeds driester te werk. Het blijft niet bij roepen of schelden. Gevels van winkels worden beklad, uitstalramen worden aan diggelen geslagen. Sommige groeperingen willen duidelijk een sfeer van terreur in het leven roepen om klanten af te schrikken.”

 

Vooral in het noorden van Frankrijk krijgen beenhouwerijen en vishandels het hard te verduren. “Onze zaak werd in 2016 al eens met nepbloed besmeurd”, zegt Valérie Carrel, uitbaatster van een beenhouwerij in hartje Rijsel. “Een maand geleden werden de uitstalramen stukgeslagen. De slogan Stop het speciësisme(discriminatie op basis van soort, in dit geval van de dieren door de mens, red.) die op de gevel werd geschilderd, laat weinig twijfel bestaan over de identiteit van de daders. Sindsdien trek ik elke morgen met een bang hart naar de zaak.”

 

Hondenpoep en scheldpartijen

 

“In april van dit jaar alleen al werden in de regio Hauts-de-France zeven beenhouwerijen met nepbloed beklad en werden de uitstalramen van twee andere zaken stukgeslagen”, stelt Guihard vast. “Het geweld neemt almaar toe. Einde maart werd een Franse veganistische activiste veroordeeld tot zeven maanden cel met uitstel voor haar reactie op de dood van een beenhouwer in een terroristische aanslag in een warenhuis. Choqueert het u als een moordenaar gedood wordt door een terrorist? Mij niet, geen medelijden met die man, gerechtigheid bestaat dan toch, had zij op sociale media gepost. Waar zal het eindigen?”

 

In België loopt het allemaal zo geen vaart. “Nog niet, maar dat komt wel”, voorspelt Ivan Claeys, nationaal voorzitter van de Koninklijke Bond van Beenhouwers, Spekslagers en Traiteurs van België. “Met dank aan de laksheid van de FOD Economische Zaken, die 180.000 euro uittrekt voor een campagne die de vleessector heel wat schade berokkent door allerlei associaties met ongezonde producten de wereld in te sturen. Verscheidene van onze leden hebben hun uitstalramen al beklad gezien met hondenpoep of uitwerpselen in de brievenbus gestopt gekregen. Onze gevels bespuwen, er klevers op aanbrengen, voor moordenaar uitgescholden worden, antireclame op sociale media, wij maken het allemaal al mee. Tot dusver werden nog geen uitstalramen stukgeslagen, maar als het zo verder gaat, blijft het niet lang meer uit.”

 

De morgen



Actua
‘Geen groter knelpuntberoep dan beenhouwer’

 

300 interim-beenhouwers

 

BTS Food is in de HR-markt een echt nichebedrijf. Het biedt een hele waaier aan diensten aan bij zaken die hulp zoeken van een beenhouwer. De diensten kunnen variëren van dringend tekort bij ziekte of ongeval, over vervangingen tijdens vakantieperiodes of voor langere termijn, tot en met het zoeken naar een geschikte kandidaat voor een vast contract. “Vandaag bieden we aan zo’n 300 gekwalificeerde beenhouwers interimcontracten aan, of een interimcontract met een optie op vast werk. Meestal gaat het om weekcontracten.”

 

De vraag naar beenhouwers is bijzonder groot, benadrukt De Laet. “De grote retailers – genre Delhaize, Carrefour of Colruyt – zijn de belangrijkste klanten, goed voor zo’n 60 procent van de vraag. Andere klanten zijn zelfstandige beenhouwerijen (20 procent) of de vleessector (20 procent). Er bestaat geen groter knelpuntberoep dan dat van beenhouwer. Wij slagen erin als enige specialist de noden in de markt in te vullen”, klinkt het.

 

In West-Vlaanderen ligt de lat kennelijk bijzonder hoog. BTS helpt alleen in de kustprovincie jaarlijks zo’n vijftig beenhouwers aan werk. “De West-Vlaamse beenhouwerijen of traiteurs stellen hoge eisen, jawel nog hoger dan elders”, zegt Roland De Laet. “Het is echt geen toeval dat West-Vlaanderen zo veel hoog aangeschreven beenhouwerijen of traiteurzaken telt. BTS gaat helemaal mee in dat verhaal van kwaliteit door de kandidaten goed te screenen en mee op te volgen tijdens hun job. We gaan daarin nog verder. Dit jaar zal BTS nog een tiental fieldcoaches aanwerven. Experts in de sector aan wie we een contract van onbepaalde duur met bedrijfswagen aanbieden. Zij zullen de opleiding on the field helpen verzorgen. Onze eindbedoeling is duidelijk: nog betere stielmensen afleveren.”



Actua
Vlees, brood en pralines netjes bij u thuis bezorgd

Zoersel, Malle Het project Malle-Zoersel van Beedrop.be werd gisteren gelanceerd bij Butcher Bart in Sint-Antonius. “Ik zie er wel wat opportuniteiten in”, zegt hij, “want bij mij komen heel wat oudere mensen over de vloer. Voor hen lossen leveringen aan huis heel wat praktische problemen op.’

 

Gert Verellen van Bakkerij Gert & Elke ziet het zo: “Vroeger reed de bakker met brood rond. Welnu, de geschiedenis herhaalt zich. Het zou nog leuker zijn als de mensen op zondag hun pistolets en gebak thuis bezorgd zouden krijgen.”

 

Ann Van Dijck van Valentino verkoopt pralines en springt mee in de boot. “Mijn winkel is nog maar een halfjaar open in Sint-Antonius. Dit systeem helpt ook om meer naambekendheid te krijgen.” Met enkele muisklikken kiest de klant uit een uitgebreide keuze van verse producten. De geplaatste bestellingen worden thuis geleverd. Door de band is dat woensdag en zaterdag.

 

Info: www.beedrop.be



Actua
Vandalisme en doodsbedreigingen: ook slagers hier steeds vaker slachtoffer van agressie

 

Ivan Claeys, voorzitter van de Landsbond der Beenhouwers van België, hoopt dat hij binnen twee jaar geen bodyguards zal moeten inhuren. Claeys, die zelf ook beenhouwer is geweest, ziet steeds meer meldingen binnenstromen van slagers die slachtoffer zijn geworden van vandalisme, bedreigingen en haatberichten: "Dit gaat om onmenselijk gedrag."

 

 

Slager Erwin Mertens in Heverlee was eerder al beste beenhouwer van het land, maar dit wordt niet door iedereen gesmaakt. "Van stront in de brievenbus tot uitgescholden worden voor moordenaar op sociale media, het gebeurt allemaal en dat is nog het minste", zegt Mertens. Hij vreesde zelf voor de veiligheid van zijn kinderen toen hij doodsbedreigingen moest ontvangen. De zeventien camera's die geïnstalleerd staan in en rond zijn slagerij moeten de opsporing van potentiële toekomstige daders makkelijker maken.

Jonge mensen worden opgehitst

 

Volgens Mertens gaat dit om georganiseerde acties: "Die slogans die zij verspreiden staan niet op simpele papierkes, maar op gedrukte stickers. Dit is geen individueel werk." Zowel Claeys als Mertens wijzen de dierenrechtenorganisaties en het stijgend aantal vegetariërs met de vinger. "Een stijgende agressie tegenover slagers doet zich voor omdat jonge mensen opgehitst worden. Wanneer drie vegetariërs zetelen aan een tafel van tien, zal het trio er alles aan doen om de anderen te overtuigen van hun eetpatroon", aldus Claeys.

 

Vooral EVA vzw, een organisatie die mensen wil stimuleren om plantaardig te eten, wordt door Mertens gezien als een "vereniging met een extreme veganistische kern". Dat wordt ontkend door woordvoerster Fien Louwagie: "Onze focus ligt vooral op het inspireren van mensen om plantaardig te gaan eten en dit doen wij via kookworkshops bijvoorbeeld. Activisme op een agressieve manier is niet gelinkt aan onze organisatie."

 

Dierenwelzijnsorganisatie Animal Rights denkt niet dat hier veel organisatie aan vooraf is gegaan: "In dit soort gevallen van vandalisme gaat het vaak om individualisten die emotioneel reageren op een gevoel voor dierenwelzijn." Woordvoerder Benoit Van den Broeck keurt het vandalisme ten zeerste af: "Die daden werken alleen maar contraproductief. Wij willen vooral focussen op onderzoek en het blootleggen van wanpraktijken."

 

 

Zowel EVA vzw als Animal Rights zien wel een gedragsverandering. "Meer en meer mensen gaan minder vlees eten", zegt de vzw. "De wijziging van de voedseldriehoek laat zien dat zowel de wetenschap als de Verenigde Naties bevestigen dat de toenmalige vleesindustrie weinig toekomst heeft. Het oude komt nooit meer terug, slagers zullen zich moeten aanpassen aan de huidige maatschappij."

Sporadisch

 

Mertens, die mede-organisator is van de Week van de Slager midden april durfde zelfs geen foto's van dit evenement te posten op Facebook uit vrees voor negatieve reacties. Claeys heeft weet van meer dan vijftig meldingen van slagers tijdens die periode, maar nu lijkt de agressie weer even gestild. Mertens ziet vooral opflakkeringen van agressie als er zich schandalen voordoen, zoals in de slachthuizen bijvoorbeeld.

 

Ook in Frankrijk en Groot-Brittannië zijn de afgelopen weken opvallend veel meldingen van beenhouwers die te maken krijgen met agressie en vandalisme. Slagers in Frankrijk hebben minister van Binnenlandse Zaken Gérard Collomb zelfs om bescherming gevraagd tegen het geweld en de intimidaties van veganistische actievoerders.



Actua
Veganisten bedreigen Franse slagers: ook Belgische beenhouwers maken zich zorgen

 

De 18.000 Franse beenhouwers, spekslagers en traiteurs hebben hun minister van Binnenlandse Zaken om politiebescherming gevraagd. Ze zijn radeloos door de “toenemende fysieke, verbale en psychologische intimidatie van veganistische groeperingen”. Ook bij hun Belgische collega’s groeit de bezorgdheid over het vijandige klimaat.

 

“De lijst van beenhouwerijen en viswinkels die door veganistische activisten gevandaliseerd zijn, groeit exponentieel”, zegt Jean-François Guihard, de voorzitter van de Franse beroepsvereniging van slagers. “De actievoerders gaan ook steeds driester te werk. Het blijft niet bij roepen of schelden. Gevels van winkels worden beklad, uitstalramen worden aan diggelen geslagen. Sommige groeperingen willen duidelijk een sfeer van terreur in het leven roepen om klanten af te schrikken.”

 

Vooral in het noorden van Frankrijk krijgen beenhouwerijen en vishandels het hard te verduren. “Onze zaak werd in 2016 al eens met nepbloed besmeurd”, zegt Valérie Carrel, uitbaatster van een beenhouwerij in hartje Rijsel. “Een maand geleden werden de uitstalramen stukgeslagen. De slogan Stop het speciësisme(discriminatie op basis van soort, in dit geval van de dieren door de mens, red.) die op de gevel werd geschilderd, laat weinig twijfel bestaan over de identiteit van de daders. Sindsdien trek ik elke morgen met een bang hart naar de zaak.”

 

Hondenpoep en scheldpartijen

 

“In april van dit jaar alleen al werden in de regio Hauts-de-France zeven beenhouwerijen met nepbloed beklad en werden de uitstalramen van twee andere zaken stukgeslagen”, stelt Guihard vast. “Het geweld neemt almaar toe. Einde maart werd een Franse veganistische activiste veroordeeld tot zeven maanden cel met uitstel voor haar reactie op de dood van een beenhouwer in een terroristische aanslag in een warenhuis. Choqueert het u als een moordenaar gedood wordt door een terrorist? Mij niet, geen medelijden met die man, gerechtigheid bestaat dan toch, had zij op sociale media gepost. Waar zal het eindigen?”

 

In België loopt het allemaal zo geen vaart. “Nog niet, maar dat komt wel”, voorspelt Ivan Claeys, nationaal voorzitter van de Koninklijke Bond van Beenhouwers, Spekslagers en Traiteurs van België. “Met dank aan de laksheid van de FOD Economische Zaken, die 180.000 euro uittrekt voor een campagne die de vleessector heel wat schade berokkent door allerlei associaties met ongezonde producten de wereld in te sturen. Verscheidene van onze leden hebben hun uitstalramen al beklad gezien met hondenpoep of uitwerpselen in de brievenbus gestopt gekregen. Onze gevels bespuwen, er klevers op aanbrengen, voor moordenaar uitgescholden worden, antireclame op sociale media, wij maken het allemaal al mee. Tot dusver werden nog geen uitstalramen stukgeslagen, maar als het zo verder gaat, blijft het niet lang meer uit.”

 

Het Nieuwsblad



Actua
‘Geen groter knelpuntberoep dan beenhouwer’

BTS heeft zijn roots in het Antwerpse, maar werd vijf jaar terug overgenomen door het snel groeiende House of Talents, dat van de invulling van knelpuntberoepen zijn corebusiness heeft gemaakt. Sindsdien bevindt de hoofdzetel van BTS zich aan het Kortrijkse Kennedypark. “Maar we zijn over het hele Belgische land actief”, zegt general manager Roland De Laet.

 

300 interim-beenhouwers

 

BTS Food is in de HR-markt een echt nichebedrijf. Het biedt een hele waaier aan diensten aan bij zaken die hulp zoeken van een beenhouwer. De diensten kunnen variëren van dringend tekort bij ziekte of ongeval, over vervangingen tijdens vakantieperiodes of voor langere termijn, tot en met het zoeken naar een geschikte kandidaat voor een vast contract. “Vandaag bieden we aan zo’n 300 gekwalificeerde beenhouwers interimcontracten aan, of een interimcontract met een optie op vast werk. Meestal gaat het om weekcontracten.”

 

De vraag naar beenhouwers is bijzonder groot, benadrukt De Laet. “De grote retailers – genre Delhaize, Carrefour of Colruyt – zijn de belangrijkste klanten, goed voor zo’n 60 procent van de vraag. Andere klanten zijn zelfstandige beenhouwerijen (20 procent) of de vleessector (20 procent). Er bestaat geen groter knelpuntberoep dan dat van beenhouwer. Wij slagen erin als enige specialist de noden in de markt in te vullen”, klinkt het.

 

In West-Vlaanderen ligt de lat kennelijk bijzonder hoog. BTS helpt alleen in de kustprovincie jaarlijks zo’n vijftig beenhouwers aan werk. “De West-Vlaamse beenhouwerijen of traiteurs stellen hoge eisen, jawel nog hoger dan elders”, zegt Roland De Laet. “Het is echt geen toeval dat West-Vlaanderen zo veel hoog aangeschreven beenhouwerijen of traiteurzaken telt. BTS gaat helemaal mee in dat verhaal van kwaliteit door de kandidaten goed te screenen en mee op te volgen tijdens hun job. We gaan daarin nog verder. Dit jaar zal BTS nog een tiental fieldcoaches aanwerven. Experts in de sector aan wie we een contract van onbepaalde duur met bedrijfswagen aanbieden. Zij zullen de opleiding on the field helpen verzorgen. Onze eindbedoeling is duidelijk: nog betere stielmensen afleveren.”

Bron: De Standaard



Actua
Vlam viert 25-jarig bestaan

In het seminar dat gehouden werd stond het woord 'passie/goesting' centraal.

De minister van landbouw Joke Schauvliege opende het seminar met een korte terugblik op de geschiedenis van VLAM. "VLAM zet al 25 jaar in op de export van het Vlaamse product. Vlam werkt in opdracht van de Vlaamse overheid en het bedrijfsleven en heeft als kernopdracht de producten van bij ons te doen schitteren, in binnen- en buitenland. Dit gebeurt met een promotiebudget dat in hoofdzaak wordt samengebracht door de private sector. De overheid financiert de kosten van infrastructuur huisvesting, personeel, marktonderzoek… In 2018 beschikt VLAM over een totaal budget van 27,1 miljoen euro."

 

‘Het is een formule die goed werkt’, bevestigt Frans De Wachter, algemeen-directeur van VLAM, die er bij was vanaf het begin in 1993. ‘De private sector brengt middelen samen en de Vlaamse overheid past 1 euro bij voor elke 4 euro die de sector verzamelt.’

 

Guy Vandepoel, voorzitter van de raad van bestuur van VLAM dankte de producten en handelaren voor de bijdrage aan de sector. Ook benadrukte de voorzitter dat het belangrijk is om de sector een stem te geven en dit probeert VLAM zo goed mogelijk te doen.

 

Via VLAM kan Vlaanderen ook participeren in EU-promotieprogramma’s. De Wachter: ‘We zien in de jaarbudgetten heel duidelijk hoe effectief dit wel gebeurt. In 2018 gaat het om 17% van de middelen.’ Europa past 4 euro bij voor elke euro die de sector inbrengt.’

 

Keynote speaker en marketeer Harry De Mey had het vervoglens over goesting. "Het belang van elke producent om onderscheidend en relevant met zijn product. We moeten niet alle trends als een bedreiging zien, maar als opportuniteit. We moeten de kracht van goesting inzien, onze producten moeten toegankelijk en haalbaar zijn. Ook is het belangrijk dat we de producten naar een hoger niveau tillen en de consument iets laten ervaren." 

 

Er waren ook getuigenissen van producenten en handelaars over de manier waarop zij hun klanten inspireren met hun  kwaliteitsproducten. Verschillende ondernemers benadrukten het belang van storry-telling. Zij etaleerden hun passie en reikten handvatten aan die onze bedrijven richting kunnen geven in de toekomst.

 

Over de oprichting van VLAM

Als gevolg van de Sint-Michielsakkoorden in 1993-1994, die de regionalisering van de bevoegdheid landbouwpromotie impliceerde, gingen Vlaanderen, Brussel en Wallonië elk hun eigen weg op gebied van promotie en afzetbevordering.

In Vlaanderen zag VLAM het levenslicht. In officiële documenten van de Vlaamse Regering wordt de taak van VLAM als volgt verwoord: VLAM voert promotie voor de Vlaamse landbouw-, tuinbouw- en agrovoedingsproducten in opdracht van het bedrijfsleven en de Vlaamse overheid. Binnen de overheid vindt VLAM onderdak bij het beleidsdomein Landbouw en Visserij. VLAM is een extern verzelfstandigd agentschap (EVA).

 

 



Actua
Koop je charcuterie nu ook online dankzij Beedrop

In Oost- en West-Vlaanderen heeft Beedrop al een stevige voet aan de grond. Nu wil het bedrijf de provincie Antwerpen veroveren. “Wij geven kleine, lokale handelaars de kans om online te gaan”, legt Juha Trombini van Beedrop uit. “Wij maken en onderhouden een website waar ze hun producten kunnen aanbieden. Bovendien sturen wij twee keer per week een koerier uit om de bestelde waren te leveren.”

Beedrop focust zich enkel op voedingswaren. In Schoten/Schilde/Wijnegem zijn bijvoorbeeld een kaaswinkel, een drankenhandel, maar even goed een pralineverkoper aangesloten. Ook slager Willekens uit de Schotense Paalstraat sprong op de kar.


Beedrops regioverantwoordelijke Juha Trombini is ervan overtuigd dat men ook in Schoten en omgeving het succes van Oost- en West-Vlaanderen zal evenaren. “In andere regio’s zijn we rendabel, dus waarom hier niet? Bedoeling is om stelselmatig uit te breiden in de provincie Antwerpen. Sinds kort zijn we actief in Schoten, Schilde, Wijnegem, Brasschaat, Brecht en Wuustwezel.” (KDC)



Actua
Greenpeace viseert opnieuw charcuterie
Na die vorige campagne liet Studio 100 de video’s van Greenpeace verwijderen en eiste excuses van de organisatie. Die kwamen er niet en nog wat later dagvaardde Studio 100 hen voor een procedure in kortgeding. Greenpeace reageerde en zei bij monde van hun advocaat dat ze zich niet zouden laten intimideren.

Studio 100
En dat blijkt nu, want vandaag lanceert Greenpeace een nieuwe video. Dit keer is er niet expliciet een figuurtje of een product van Studio 100 in beeld, maar de geblurde boterhamworst doet wel vermoeden dat opnieuw het bedrijf van Gert Verhulst en Hans Bourlon wordt geviseerd.

Bij Studio 100 zijn ze niet opgezet met het nieuwe filmpje. Grote baas Hans Bourlon vindt het jammer dat Greenpeace hen opnieuw aanvalt - wat ze zeggen klopt ook niet, zegt hij. Studio 100 gaan wel nog geen nieuwe stappen ondernemen, omdat de vorige zaak rond Maya de Bij nog loopt.



Actua
Ter groene Poorte schrijft open brief aan minister van Onderwijs

Een aantal maanden geleden werd de nieuwe voedingsdriehoek voorgesteld waarbij vlees in dezelfde groep ondergebracht werd als alcohol en fast-food. De boodschap was er zo weinig mogelijk van te eten. "We zijn er als voedingsschool van overtuigd dat deze boodschap fout is", luidt het in de open brief. "Zeker omdat we in onze opleidingen steevast de kaart duurzaamheid en gezondheid trekken. We leren onze leerlingen hoe ze als toekomstige ondernemers voordeel kunnen halen uit de terechte trend van gezonde voeding en bewuster omgaan met wat men eet".

Genieten van steak

De leerlingen verwerken onder meer zeewier in vlees, leren hoe ze vezelrijke charcuterie maken en leren hun hoe ze zout en vetten kunnen reduceren.  "Wij zorgen ook dat ons lerarenkorps steevast wordt bijgeschoold om naast de klassieke producten ook de meer gezondheidsbewuste kaart te trekken. We leren onze slagers zelfs een vegetarisch aanbod te ontwikkelen. Even genieten van een ambachtelijke steak met passie en vakmanschap bereid mag toch ook nog even? We trekken deze trend door in de investeringen die we als school doen.

Belangengroepen

De school is niet te spreken over de poging van een aantal belangengroepen om de minister te overtuigen initiatieven te nemen om vlees en charcuterie te weren uit de boterhammendoos. Zoals Greenpeace bijvoorbeeld. "Alweer ondersteunt deze discussie dezelfde foute boodschap. We geloven absoluut in oproepen en initiatieven richting de voedingssectoren, zowel ambachtelijk als industrieel, om ook met vlees en charcuterie ten volle de kaart van gezonde voeding te trekken. We zien dat gezonde voeding in de slagerij niet eens zo moeilijk is, mits een goede opleiding en kennis van zaken uiteraard".  De school hoopt dat in de Vlaamse regering het gezond verstand zal zegevieren met initiatieven ter ondersteuning van de vleesverwerkende sector die de kaart voor gezondheid trekt.

 

                     Veilig voor de vos

De ervaring leert ook dat jonge dieren het moeten aandurven om steeds verder van de veilige stal te gaan. “Iedere dag durven ze gemiddeld een meter verder van de stal”, is Stefans ondervinding. Essentieel onderdeel is dat het eten en drinken binnen gebeurt. Kippen komen op die manier gegarandeerd bij valavond weer naar binnen. Als je dicht struikgewas aanplant, of de kippen buiten water verstrekt, dan is de kans dat ze buiten overnachten groot. En dan is predatie een bedreiging. Roofvogels kunnen een bedreiging vormen, maar zeker ook vossen. “De buitenloop is nu omheind met kippendraad tot op één meter hoogte. Maar als je vospreventie wil, moet de afsluiting minstens twee meter hoog zijn en een meter in de grond. En dan nog heb je geen garantie dat je de vos buiten kan houden. Vossen vinden altijd een oplossing.”

Daarom worden de luiken gesloten bij valavond en ‘s morgens gaan ze terug open; dit past ook zo volgens het biolastenboek.

 

 

 

 

In de biologische veehouderij mogen er maximaal 4.800 kippen in een stal gehouden worden.

 

Verenpikken

Het vele daglicht – buiten, maar ook binnen – leidt op het bedrijf niet tot verenpikken. “In de rui, op week twee of drie is het niet helemaal uitgesloten, maar het valt heel goed mee. Eén keer de rui voorbij komt het nooit meer voor. Logisch ook: de kippen zitten 2,5 keer minder dicht op elkaar en ze hebben afwisseling. Die factoren zijn bepalend.”

De kippen hebben standaard geen behandelingen nodig. Enkel op een leeftijd van 20 dagen worden ze gevaccineerd tegen IB (infectieuze bronchitis), NCD (Newcastle disease) en gumburo.

Vleesprijs gekoppeld aan voeder

De kippen moeten 70 dagen zitten, bij Stefaan is dat een gemiddelde van 74-75 dagen. Daarna gaan de kippen gaan naar Belki in Aalst. In de keten van het biokippenvlees is er een behoorlijk overleg met respect voor elke schakel. Er is veel communicatie met de afnemer. De afnemer zit ook aan tafel met de broeierij. “Het is een vrije markt, maar als de afnemer geen kans ziet om extra biologische kippen te vermarkten, zal hij uiteraard ook geen contract met de boer tekenen.”

Bijzonder aan de keten is dat de vleesprijs gekoppeld is aan de voederprijs. “Dat maakt het risico van voederprijsstijgingen onbestaande voor de boer”, weet Stefan. De stijging van het biovoeder is bovendien zeer reëel, ziet hij ook als voederadviseur. “Elk jaar stijgen de grondstofprijzen van biologische voeders, als gevolg van een beperkt aanbod. Dat maakt wat import onvermijdelijk. De economische stimulans is er nochtans. Iemand die aan biologische akkerbouw doet, verdient goed zijn boterham”, is Stefan overtuigd. “

 

 

 

Verschil in voederconversie

Contracten met broeierij en slachthuis zorgen voor een zekere rust. Maar dat betekent niet dat de biologische pluimveehouder zomaar op zijn lauweren kan rusten. “Ik stel vast dat er tussen bepaalde kwekers toch redelijk grote verschillen zitten in voederconversie. De stal heeft daar veel mee te maken. Met natuurlijke ventilatie is de inplanting van de stal nog belangrijker. Ook in isolatie, aantal voer- en drinklijnen kunnen keuzes het verschil maken. En uiteraard moet je als boer je stal goed surveilleren en snel reageren op symptomen. Al valt dat door de mindere ziektedruk wel mee.”

Structuur en sappigheid

Het resultaat van de bijzondere regels? “De smaak van het kippenvlees is een wereld van verschil. Dat ligt aan het traaggroeiend ras, maar ook aan de beweging. Dat zorgt voor meer structuur van het vlees, maar met een hoge sappigheid. Behalve peper en zout hoef je dat bovendien niet te kruiden. Gewoon de lekkere pure kippensmaak”, klinkt het culinaire advies.

IDC

 

 
 


Actua
Veganistische maaltijden Britse supermarkten bevatten vlees

Veganistische diepvriesmaaltijden die verkocht worden door Britse supermarktketens bevatten sporen van vlees. Dat kwam aan het licht na een onderzoek door de Britse krant The Telegraph.

Laboratoriumtesten brachten aan het licht dat de “vleesvrije” gehaktballetjes van supermarktketen Sainsbury’s sporen van varkensvlees bevatten. In een veganistische macaroni die verkocht wordt door de keten Tesco zitten dan weer sporen van kalkoen.


Volgens The Telegraph moest de krant stalen van de maaltijden voor analyse opsturen naar een Duits laboratorium, nadat Britse wetenschappers weigerden aan het onderzoek mee te werken. Eén Britse organisatie wilde niet meedoen omwille van de “gevoelige aard” van het onderzoek, aldus de krant.



Actua
Na eten besmet vlees, verbleef kleine Julia bijna twee maanden in het ziekenhuis

Twee maanden nadat de vijfjarige Julia bijna overleed nadat ze een slecht klaargemaakt stuk vlees had gegeten, is het meisje weer thuis. Na een dure behandeling met een duur medicijn in Parijs leert ze opnieuw eten en praten en lijkt ze er langzaam bovenop te komen. Maar of ze weer helemaal de oude wordt, is niet zeker.
François Pire en Audrey Coonen uit het Waalse Ans beleefden een nachtmerrie in de nacht van 8 op 9 april van dit jaar. Hun vijfjarige dochtertje Julia moet bijna onophoudelijk overgeven, dus besluiten de ouders met haar naar het ziekenhuis te trekken in Montegnée.

Het verdict van de dokters op de spoeddienst: het meisje heeft een slecht klaargemaakt stuk vlees gegeten en heeft op die manier een bacterie binnengekregen, die toxines verspreidt die alle kleine bloedvaten van de nieren en in iets mindere mate ook de hersenen langzaam doen verstoppen.

De enige oplossing voor Julia is te vinden in Parijs, waar in het Debré-ziekenhuis een referentiecentrum is voor de ziekte waar ze aan leed. “Daar hebben ze het enige medicijn dat haar kon helpen, Soliris, dat heel erg duur is”, aldus papa François Pire, in de kranten van Sudpresse.

“Een twintigtal dosissen later en na het versterken van haar immuunsysteem was haar leven gered. Na enkele weken mocht ze terugkeren naar Montegnée, en sinds vorige week is ze zelfs opnieuw thuis in Ans. “Het gaat beter en beter”, zegt François, “nu ze weer thuis en bij haar grote zus is. Ze kreeg twee maanden lang eten via een sonde, nu begint ze langzaam weer te eten. Ze begint ook weer te praten.”



Actua
Veviba wil 41.000 kilo inbeslaggenomen vlees aan voedselbank geven, maar mag niet van Ducarme

 

Het federaal voedselagentschap FAVV nam na de inval in het slachthuis van Bastenaken, onderdeel van de Groep Verbist (Veviba), tonnen vlees in beslag. 41.000 kilo daarvan ligt sindsdien in een diepvriezer onder toezicht van het FAVV. De rest – 70.000 kilo vers vlees en 36.000 porties voorverpakt rundvlees – is al vernietigd.
Veviba wil 41.000 kilo inbeslaggenomen vlees aan voedselbank geven, maar mag niet van Ducarme

Bron: Het Nieuwsblad


Volgens Veviba was daar nochtans “helemaal geen reden voor”. “Het vlees was goedgekeurd voor consumptie, maar het ging gewoon over de vervaldatum. Omdat wij nooit op tijd de toestemming zouden krijgen om het nog te verkopen, stelden we voor het te schenken aan de voedselbank, maar dat werd geweigerd. Liever vernietigen dus, dan het weg te geven aan zij die het nodig hebben.”

Ducarme verdedigt zijn standpunt. “Er is geen voedselveiligheid met twee snelheden, met vlees dat enerzijds bestemd is voor de kwetsbaren en anderzijds voor andere categorieën van consumenten”, klinkt het.



Bedrijven
Nestlé wil in 2026 alleen nog traag groeiende kip

Een van die criteria is de overgang naar door de Britse dierenwelzijnsorganisatie RSPCA goedgekeurde rassen (waaronder verschillende Hubbards zoals de JA757 en de Ranger-lijn van Aviagen), vanwege een verhoogd dierenwelzijn. Daarnaast zijn er onder andere criteria als een maximale stalbezetting van 30kg/m², daglicht in de stallen, minimaal 2 meter aan verhoogde zitplekken en twee pikstenen per 1.000 dieren.

Meer grote voedingsconcerns doen mee

 

Tot en met 2026 wil Nestlé (’s werelds grootste voedingsconcern) gefaseerd naar deze nieuwe standaarden toewerken, heeft het bedrijf bekendgemaakt. Het bedrijf verwerkt jaarlijks 10.000 ton kippenvlees in zijn producten voor de Europese markt, onder andere in merken Wagner en Maggi.

 

Nestlé is niet het enige grote Europese voedingsconcern dat zich aansluit bij het welzijnsprogramma ’European Broiler Ask’ van de 25 Europese dierenrechtenorganisaties (waaronder Compassion in World Farming). Het merk Knorr van Unilever sloot zich vorig jaar als eerste aan. Ook de grote Britse retailer Marks & Spencer (M&S) committeerde zich begin dit jaar aan het programma om al zijn producten die kippenvlees bevatten uiterlijk in 2026 aan de vastgestelde criteria te laten voldoen.



Beurzen
Afgelopen azatische Sial was positief voor Belgisch vlees

  Varkensvlees is de belangrijkste vleessoort in de dagelijkse voeding in China. Het land is daardoor de grootste consument van varkensvlees ter wereld. Jaarlijks consumeert de Chinese bevolking zo’n 56 miljoen ton varkensvlees, waarvan jaarlijks ongeveer twee miljoen ton wordt ingevoerd. De laatste jaren groeit de import van Belgisch varkensvlees in China. Tijdens de SIAL FOOD exhibition in Shanghai maakten het Vlaams Centrum voor Agro- en Visserijmarketing (VLAM) en het Belgian Meat Office (BMO) van de gelegenheid gebruik om de nadruk te leggen op de kwaliteit van ons Belgisch varkensvlees.

Speciaal voor de Chinese overheid werd een webplatform ontwikkeld dat de Chinese autoriteiten toelaat om de resultaten van de vele veiligheidsanalyses in België te consulteren. Het doel van deze doorgedreven transparantie is het vertrouwen van de Chinezen in de voedselveiligheid van de Belgische vleesproducten te versterken. “Het online webplatform illustreert de goede samenwerking van FEBEV met zowel de Chinese als Belgische bevoegde overheden. De Chinese overheid kan zeven op zeven, 24 uur per dag, de resultaten van analyses op de producten consulteren, een unicum!”, reageert Philippe Van Damme, voorzitter van de Federatie van het Belgische Vlees (FEBEV), enthousiast.

China is een sleutelpartner voor de Europese agro-voedingsindustrie. Met de voorstelling van het nieuwe webplatform wil het BMO de handelsrelaties met China verstevigen en nieuwe contracten faciliteren.



Duurzaamheid
Nestlé streeft naar hogere welzijnsnormen voor miljoenen kippen

Met een gefaseerde aanpak zal Nestlé samen met partners in de toeleveringsketen en stakeholders de leefomstandigheden van de kippen verbeteren, het gebruik van meer humane praktijken garanderen en de bezettingsdichtheid verminderen.

Verantwoorde inkoop van producten

Marco Settembri, CEO van Nestlé Zone Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika: “Consumenten willen weten waar hun voedsel vandaan komt en hoe het wordt gemaakt. Als onderdeel van onze commitment om ingrediënten op verantwoorde wijze in te kopen, zullen we de welzijnsstandaarden verbeteren voor miljoenen kippen die in onze voedselproducten in Europa worden gebruikt, waaronder producten van Herta, Buitoni, Wagner en Maggi.”

Nestlé zal leveranciers en belanghebbenden inschakelen om te bekijken hoe de kippen-ingrediënten aan hogere welzijnsnormen kunnen voldoen, terwijl de producten voor de consument betaalbaar en van hoge kwaliteit blijven.

Initiatieven van Nestlé voor verbetering van het dierenwelzijn

De aankondiging van Nestlé bouwt voort op een toezegging over het welzijn van vleeskuikens, die het bedrijf vorig jaar in de Verenigde Staten heeft gedaan, en op het besluit van het bedrijf om tegen 2025 alleen nog kooi-vrije eieren voor al haar voedselproducten wereldwijd in te kopen.

Duurzaam bedrijfsleven



Event
5de Breydel Tourfeesten: Grootse feesten in Templeuve-en-Pévéle naar aanleiding van de Tour de France

De toegang op het driedaags evenement is gratis. Er is voldoende parkeergelegenheid voorzien in de onmiddellijke nabijheid van de feestenzone. Zowel de 9de rit Arras-Roubaix van de Tour de France als de halve finale en de finale van het WK voetbal in Rusland zijn te zien op twee grote schemen (een in het Nederalnds en een in het Frans).

Het belooft een typisch Frans-Belgisch feest te worden met heel wat live optreden, wielersportbeleving en ambiance.

Op zondag 15 juli staat het 5de Breydel Tourfeest centraal, waarbij en Breydelgerecht voor minimum 1000 personen wordt bereid in de indrukwekkende euzenpan, omkaderd door live muziek en Tour- en voetbalambiance.

 

 

 

* De kasseistrook van Moulin-de-Vertain (Frans: Secteur pavé du Moulin-de-Vertain) is een kasseistrook uit de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix, gelegen in de Franse gemeente Templeuve.

De strook is in totaal een halve kilometer lang. Ze bevindt zich in de finale van de wedstrijd en is als 2-sterrenstrook een gemakkelijke strook. De strook volgt vlak na de keienstrook van L'Épinette en beide stroken worden dan ook gezamenlijk als een strook aangeduid. (Wikipedia)

 



Gezondheid
Gegrild vlees kruipt onder je huid

De zomer komt eraan. Nog even en de familie verzamelt zich rond de tuintafel en de barbecue wordt weer aangestoken. Maar is dit wel zo gezond? Volgens Eddy Y. Zeng, professor en decaan aan de Jinan University in China, is barbecueën ongezonder dan we denken. Wie zich fysiek te dicht in de buurt van een barbecue bevindt, brengt ook hiermee zijn gezondheid in gevaar. Dit komt omdat polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK’s) langs de huid het lichaam kunnen binnendringen. PAK’s zijn kankerverwekkende stoffen die ademhalingsaandoeningen en DNA-mutaties kunnen veroorzaken.

Voor zijn onderzoek verdeelde Zeng deelnemers in verschillende groepen. Iedere groep kwam in meerdere of mindere mate in contact met zowel het gegrilde vlees als de rook die afkomstig is van de barbecue. Vervolgens analyseerde hij urinestalen van de verschillende vrijwilligers. De resultaten wezen uit dat de deelnemers die het vlees hadden gegeten het meeste kankerverwekkende stoffen hadden opgenomen. Zeng deed ook nog een tweede, belangrijkere ontdekking. Deze luidt dat de proefpersonen meer schadelijke stoffen hadden opgenomen via hun huid dan door ze te inhaleren. Zeng heeft hier een hypothetische verklaring voor. De rook, die afkomstig is van de barbecue, bevat verschillende oliën, die volgens hem de opname van de kankerverwekkende stoffen door de huid bevorderen.

Zeng benadrukt ook dat onze kleding ons maar deels beschermt tegen de koolwaterstoffen. Eens onze kleren doordrenkt zijn van de rook, neemt onze huid ze alsnog op. Daarom is het belangrijk om na een barbecue steeds je kleren te wassen.

Bron: Eddy Zeng, Jinan University, Guangzhou, China en Eos

 



Landbouw - Slagers
Meer winkels en een tweede restaurant: slagerij Dierendonck ziet het groots

Sinds Hendrik Dierendonck in de zaak van zijn ouders stapte, heeft hij die gestaag uitgebouwd. Hij levert aan toprestaurants en heeft intussen drie vestigingen, in Sint-Idesbald, Nieuwpoort en Brussel-Stad. Daar kwam enkele jaren geleden ook een restaurant bij, Carcasse, in thuisstad Sint-Idesbald.

 

Maar de komende jaren wil de bekendste slager van het land fors gaan uitbreiden, zo vertelt hij in een gesprek met zakenkrant De Tijd. In het najaar opent hij een vierde winkel, in Kortrijk, en hij wil graag ook een tweede vestiging van zijn vleesrestaurant Carcasse openen, in het Brusselse. En daar zal het niet bij blijven. ‘Het atelier in Veurne kan zeker acht à tien winkels aan met enkele bijkomende investeringen’, klinkt het.

 

Door bijkomende winkels te openen, hoopt Dierendonck de rendabiliteit van zijn bedrijf sterk te kunnen optrekken, maar voor de uitbreidingsplannen heeft hij wel externe financiering nodig. ‘We zoeken investeerders die op de lange termijn willen werken en onze filosofie van ambachtelijkheid en duurzaamheid delen’, zegt hij aan De Tijd.

 

Overigens denkt Dierendonck, die net ook een nieuw boek uitbracht, niet enkel aan fysieke uitbreiding. Ook de webshop speelt een belangrijke rol. ‘Klanten zijn het nog niet gewoon vers vlees via het internet te kopen. Maar we willen sterk in e-commerce investeren.’

 

De Standaard



Landbouw - Slagers
Beenhouwer Hendrik Dierendonck stelt tweede boek voor

Anthony Snoeck is de chef-kok en Harm Rademan de manager. “Het was nooit mijn bedoeling een restaurant te starten maar soms loopt het niet zoals je had vooropgesteld”, lacht Hendrik die boordevol plannen zit. “De besprekingen lopen om in Brussel een tweede Carcasse te openen. Daarnaast plannen we dit jaar nog een beenhouwerij in Kortrijk. Nu al hebben we vestigingen in Sint-Idesbald, Nieuwpoort en Brussel en het atelier bevindt zich in Veurne. In het boek benadruk ik het belang van passie, ambacht, terroir en een team dat daarachter staat. De ster in de Michelingids was niet de aanleiding voor dit boek. Ik heb daarover trouwens een dubbel gevoel. Het is een erkenning maar ook een drempel. De kritische gast zet soms een rem op de creativiteit. Onze aanpak is niet veranderd. Een beenhouwersrestaurant, zo moet je het zien. Mensen plezieren in een ongedwongen sfeer is ons opzet. Het vlees speelt een grote rol maar groenten zijn even belangrijk. Ook een vegetariër leggen we in Carcasse in de watten. Het nieuwste product op onze kaart is vlees van het Menapische varken, zeg maar het Vlaamse oervarken waar de Romeinen verlekkerd op waren.” Het boek ‘Carcasse’ is voor 35 euro verkrijgbaar bij Dierendonck en de betere boekhandel. Het is uitgegeven bij Kannibaal.

 

Bron: HLN



Landbouw - Slagers
'Ik snap waarom iemand zegt: 'voor mij geen vlees meer'

‘Ik had beter laarzen aangedaan hé.’ Luc De Laet vloekt binnensmonds en veegt zijn grijze sneakers, voorzien van een patroon met kleine doodskopjes, af aan wat droog stro. Het is inderdaad niet het beste schoeisel om enthousiast een koeienstal mee in te duiken. Maar De Laet kan zichzelf niet bedwingen. Als hij een box met beesten ziet, moet hij er mee in.

De enorme koeien van boer Raf Weemaes dansen ietwat nerveus rond de indringer in hun stal. Een paar komen vervaarlijk in zijn buurt. Maar in plaats van te wijken, zet De Laet een stap dichter. Hij wil ze voelen, ruiken, ze zachtjes knijpen. ‘Niet om ze lastig te vallen’, legt hij uit. ‘Maar je kan de kwaliteit van een koe maar echt goed inschatten als je ze van dichtbij meemaakt. Het vet, de spieren, de beenderstructuur, het zijn allemaal indicaties van de smaak. Hoe fijner de kop en de poten, hoe hoger de kwaliteit. Alleen zo kan je er de beste uithalen, een kunst die hoe langer hoe meer verloren gaat.’

 

 

De Laet weet waarover hij spreekt. Al 25 jaar staat hij elke dag tussen het vlees, 6,5 dagen op 7. Wat begon met een bescheiden slagerij in het Antwerpse dorpje Hove, groeide stukje bij beetje uit tot een keurmerk dat internationaal resoneert. Van kilometers ver wordt in zijn winkels - het zijn er twee ondertussen - aangeschoven voor zijn kwaliteitsvlees, en via een groothandel levert hij aan meer dan 150 toprestaurants en distributeurs in tien Europese landen. Voor dat parcours werd De Laet vorige maand bekroond tot ondernemer van het jaar door de gastronomische gids Gault&Millau. Een prestigieuze bekroning, die het rechtstreekse resultaat is van een ongezonde werklust en een maniakale drang naar perfectie, klinkt het in zijn omgeving.

Boerenzoon


Veel had het nochtans niet gescheeld of De Laet had een ander levenspad bewandeld. ‘Ik ben wel een boerenzoon’, zegt hij. ‘Mijn vader was een varkensboer. Maar eigenlijk was het mijn droom om piloot te worden. Alleen zagen mijn ouders dat niet zitten. Mijn twee oudere zussen hadden al een universitaire opleiding gevolgd. Ik moest en zou een stiel leren. Beenhouwer, dat was een respectabel beroep, dat zou het worden. En dus ben ik, dik tegen mijn goesting, aan die opleiding begonnen. Het is maar door het te doen dat ik er ook een passie voor heb ontwikkeld. Elk weekend, elke vakantie kluste ik bij in een slagerij. Leuk was anders, maar ik leerde er wel de stiel. Zo is het gaandeweg gegroeid.’

Nadat hij was afgestudeerd werkte De Laet een tijdje als slager in een supermarkt. Een job die hij, net als zijn studies, aannam op vraag van zijn ouders. Opnieuw dik tegen zijn zin. Maar hij vond er wel zijn roeping. ‘Wat ik daar moest doen, was puur bandwerk. Het draaide om kwantiteit, niet om kwaliteit. Ik had snel door dat ik dat niet mijn hele leven wilde doen. Dat ik het anders wilde aanpakken.’

Via een omzwerving bij een slagerij in Antwerpen belandde De Laet in Hove, waar hij de kans kreeg de lokale dorpsslager over te nemen. Op zijn 24ste begon hij voor zichzelf, met drie man personeel onder zich. Het werd de eerste steen van wat ondertussen best een vleesimperium kan worden genoemd. De Laet heeft vandaag 65 mensen vast in dienst, verspreid over verschillende vennootschappen. Een klein leger dat mee moet vechten in wat je zijn heilige oorlog zou kunnen noemen. ‘Met dit bedrijf werpen we een dam op tegen de smaakvervlakking van vlees. Tegen het supermarktmodel.’ Hij spuwt het woord uit. ‘Waar ik naartoe werk? Dit bedrijf moet er over 100 jaar nog staan, met dezelfde waarden waarmee we vandaag werken. De naam De Laet-Van Haver moet synoniem worden met vlees dat ambachtelijk is bereid, met respect voor het product.’


Doodskoppen

De Laet ziet er op zijn vijftigste meer uit als een doorgewinterde dokwerker of een oude rocker dan een luxeslager. Breedgeschouderd, stoere baard, leren armbanden aan de polsen, doodskoppen aan de voeten. Hij praat met een diepe bariton, een stem die het niet gewoon is om tegengesproken te worden. Maar als het over zijn ambacht gaat, klinkt hij bijna sentimenteel. ‘We zien de kunst helemaal verloren gaan. Over 100 jaar is beenhouwer geen ambacht meer, maar een pure techniek. De kennis, de finesse, die is verloren aan het gaan.’

‘Wij moesten indertijd zelf alles leren. Levend aankopen, slachten, versnijden, kwaliteit bepalen als het vlees aan de haak hangt, leeftijd en geslacht bepalen, weten welk stuk geschikt is voor welke bereiding. Dat is allemaal een kunst op zich, maar ook essentieel voor dit beroep. Of neem nu charcuterie maken. Dat is heel complex, met maten en gewichten, juist afkruiden en de juiste technieken gebruiken. Zoals niet elke bakker een patissier is, kan een slager nog niet zomaar charcuterie maken. Ik heb er zes jaar over gedaan om daar de basis van te beheersen. En dan begint het pas, dan moet je dat nog kunnen verrijken met je eigen ervaring.’

‘Maar wat ze nu willen, is dat één iemand goed is in één ding. Iemand om vee aan te kopen. Een ander om te slachten. Dan iemand om het te versnijden. En degene in de winkel moet nog juist een pakje kunnen openen en dan het vlees op één manier kunnen snijden, op een schaaltje leggen, er een plasticfolie omheen wikkelen en in het rayon leggen. Klaar. De beenhouwer als een radertje in de industriële machine die deze sector is geworden. Dat is onze toekomst. Daar verzet ik mij tegen.’

De Laet voert zijn strijd in moeilijke omstandigheden. In de 25 jaar waarin hij voor zichzelf bezig is, zag hij het ene schandaal na het andere passeren. Hormonen, varkenspest, de dollekoeienziekte, de dioxinecrisis, slachthuisperikelen, het houdt niet op. ‘Ik begrijp eigenlijk best dat mensen zeggen: ik eet geen vlees meer, want het is niet te vertrouwen’, zegt hij. ‘En tegelijk wil ik op de barricaden staan en roepen dat er nog wél respectabele mensen zijn die wél op een respectabele manier met hun product omgaan.’

De kern van het probleem is volgens de slager dat vlees vandaag artificieel te goedkoop wordt gehouden. ‘We subsidiëren de landbouw. Dat slaat nergens op. Laat dat product kosten wat het moet kosten. Eten de mensen dan minder vlees? Perfect. Dan kan er weer normaal met dieren worden omgegaan, en moeten we ook niet wakker liggen van de CO2-uitstoot van al die beesten die er te veel worden gekweekt. En dan krijgen mensen weer respect voor wat op hun bord ligt. Een of twee keer per week vlees, maar dan wel goed vlees, dat is waar we naartoe moeten.’

De Laet zocht actief naar een manier om zijn business door de crises te manoeuvreren, vaak in overleg met collega’s. ‘Dan hoorde ik van iedereen hetzelfde: we moeten vernieuwen en veranderen! Maar wat was dat dan? Een slager kwam af met kangoeroevlees, een tweede met struisvogel en nog een derde met krokodil. Toen wist ik: we zijn het noorden kwijt. In plaats van te zoeken naar een wijze om nog beter te doen wat we al deden, zochten die mannen de oplossing weg van onze stiel. Terwijl ik me wilde verdiepen, me verder wilde specialiseren. Niemand die het wilde horen. Dus ben ik maar mijn eigen koers gaan varen.’

Hoe dan? Door het vliegtuig op te stappen, vreemd genoeg. ‘Ik heb besloten me te verdiepen in alle soorten runder- en varkensrassen. Een stiel die ik kende, maar dan op een nieuw niveau. Hoe kan ik dat uitleggen... Hou je een beetje van wijn? Wel, als je een bordeaux of een bourgogne drinkt, heeft die een specifieke smaak. Als je zo’n wijnrank uit de grond sleurt, je plant die in je eigen tuin, je plukt er de druiven van en je maakt er wijn van, dan is dat geen bordeaux meer. Hetzelfde geldt voor dieren. Haal een koe uit de Schotse Highlands morgen uit haar habitat en zet ze in je tuin, dan smaakt dat vlees ook anders. Ander gras, andere lucht, ander drinkwater, noem maar op. Zo’n dier neemt de mineraliteit van zijn omgeving over. Elke regio heeft haar specifieke kenmerken. Die ben ik in kaart gaan brengen.’

‘Ik ben letterlijk het vliegtuig ingestapt zonder concreet plan. Dan stond ik op de luchthaven in Italië, Schotland of Oostenrijk en moest ik beslissen: ga ik links of rechts. Op ontdekkingstocht, op zoek naar boerderijen. Ik ben vaak het erf afgejaagd door boeren die niet begrepen wat die vreemde snuiter daar kwam doen. Maar uiteindelijk wist ik er genoeg te overtuigen om mee te gaan in mijn verhaal.’

 

En zo belandde De Laet dus ook in de stal van Raf Weemaes in Kieldrecht, waar hij al jaren als eerste de beste dieren eruit mag pikken. ‘Als een supermarktketen bij een boer komt, dan zegt die: ik pak die en die en die box, en ik geef u er zoveel voor, te nemen of te laten. Maar ik doe het anders. Ik zeg: ik wil dit dier uit die box, en die twee uit die andere. En dan vraag ik: wat moet je ervoor hebben? Is dat economisch dom? Het is een kwestie van respect. Voor het werk van de boer en voor het dier zelf. Vlees is een product dat je eigenlijk niet mag versjacheren.’

De Laet verdiepte zich nog op andere manieren in zijn stiel. Hij troont ons mee naar zijn eerste slagerij in Hove, die ondertussen is omgevormd tot een atelier waar hij aan de lopende band experimenteert met bereidingen. Een van die experimenten - Secreto 07 - is uitgegroeid tot het internationale uithangbord van De Laet-Van Haver. Het is een soort gedroogde ham, maar dan van rund gemaakt. Die droogt zeven weken in een melange van zeven kruiden. ‘Dit product is ons DNA’, zegt De Laet met blinkende ogen terwijl hij flinterdunne plakjes laat afsnijden. ‘Proef maar. Dat smelt op je tong.’
" Ik ben veel te lang een arrogante klootzak geweest. Als je mij in de weg stond, liep ik je omver. "

Het is met dit vlees dat De Laet op de radar kwam van Albert Adrià, die samen met zijn broer Ferran het toprestaurant El Bulli op de kaart zette. Vandaag heeft Adrià een reeks restaurants waarin hij werkt met het vlees uit Hove. ‘Ik liep Albert toevallig tegen het lijf op een beurs waar ik stond’, legt De Laet uit. ‘Hij was meteen verkocht. Toen hij mijn product oppikte, is dat als een lopend vuurtje rondgegaan. Ondertussen leveren we het in tien landen. We kunnen de vraag niet bijhouden.’

De slager leidt ons rond in het atelier, waar honderden stuks Secreto 07 liggen te drogen. Hij trekt ook even de koelcel open, waar een hoop pakjes klaarstaan om verscheept te worden. Hij wijst naar enkele pakjes die in luxueus gouden papier zijn ingepakt. ‘Dat is voor een speciale distributeur waarmee we samenwerken. Het enige dat die doet, is topproducten leveren op de luxejachten van superrijken. Van die mensen hoor je dan wie je vlees eet. Ze leveren bijvoorbeeld aan Tommy Hilfiger en Roman Abramovich. Een andere distributeur levert Secreto 07 aan die Spaanse tennisser, hoe heet hij ook weer... Rafael Nadal, juist. Dat is wel fijn om te horen.’

Om aan de enorme vraag te kunnen voldoen, investeerde De Laet de voorbije jaren fors. Op een industrieterrein in Aartselaar stampte hij een gloednieuwe fabriek uit de grond. Daar wordt al op grote schaal vlees versneden en verwerkt. In een tweede fase komen daar ook alle bereidingen terecht. Schaalvergroting, maar dan zonder aan de waarden te raken, zo omschrijft De Laet het. De fabriek moet het kloppende hart worden van de volgende fase van zijn bedrijf. ‘Zodra alles hier op poten staat, gaan we voor expansie. We werken nu met distributeurs in tien landen, maar mijn salesorganisatie is volop bezig dat netwerk uit te breiden. We zijn zelfs bezig met certificaten om buiten Europa te kunnen leveren.’
Locomotief

Maar de echte droom van De Laet is meer zelf te doen. ‘Meer winkels openen, zoals ik er sinds twee jaar ook een in de Stadsbrouwerij van De Koninck in Antwerpen heb. Dat is het volgende plan. Een winkel in elke provinciehoofdstad is het doel, met een beperkt topassortiment. Deze plek in Aartselaar is de locomotief die alles moet trekken. En zodra hier alles up and running is, wordt het gemakkelijk daar extra wagonnetjes aan te hangen. We hebben zelfs de vraag gekregen om beenhouwerijen open te doen in Londen en Parijs, samen met een financiële partner. Dat bekijken we momenteel.’

Het is een duidelijke toekomstvisie, maar De Laet moet zelf even slikken als hij ze uit de doeken doet. ‘Ik ben 50 jaar. Soms denk ik wel eens: moet ik dit nu nog allemaal doen? Al dat risico nemen, al die investeringen? Ik maak al jaren nauwelijks winst, alles wordt geherinvesteerd, terwijl het terugverdienmodel in zijn essentie blijft: 100 gram preparé en twee sneden hesp verkopen. Eenvoudig is dat niet, maar ik kan niet anders. Ik zit nog boordevol plannen die ik allemaal wil uitvoeren. Ik ben niet het soort mens om te stoppen op mijn 65. Ik ben een maniak, ik wil vooruit. Dat ik thuis altijd te horen heb gekregen dat ik niks kon, heeft daarmee te maken. Alles wat ik doe, is een statement naar mijn familie. Dat is wat mij drijft.’
" Ik wil een dam op werpen tegen de smaakvervlakking van vlees. Tegen het supermarktmodel. "

Dat maniakale heeft De Laet ook al in de problemen gebracht. ‘Ik ben veel te lang een arrogante klootzak geweest. Ik was een beest. Als je mij in de weg stond, liep ik je omver. Je moest volgen of je vloog eruit. Mijn kapmes is meermaals door mijn atelier gevlogen, uit colère. Op dat maniakale is mijn eerste huwelijk stukgelopen. Mijn werk kwam op de eerste, tweede en derde plaats.’

‘Vandaag komt het werk nog steeds op de eerste plaats, maar mijn vrouw Peggy (De Van Haver in De Laet-Van Haver, red.) weet dat. Ze is ook zo gedreven. En ik heb wel aan mezelf gewerkt. Ik heb cursussen gevolgd hoe je met mensen moet omgaan. Ik heb geleerd dat je met roepen en tieren enkel negatieve energie creëert. Dat je om mensen te overtuigen van je missie, met hen moet praten. Daar heb ik veel aan gehad. Ik wil nog steeds overal tussen hangen op de werkvloer - ik ben een beenhouwer, geen manager. Maar een klootzak ben ik niet meer, hoop ik.’

Niet dat De Laet een geitenwollen sok is geworden die de hele tijd iedereen loopt te knuffelen. ‘Ik heb moeite met mensen te vertrouwen. Daarvoor heb ik te veel littekens op mijn rug. Op mijn bureau hangt een spreuk: ‘Hoe beter ik mensen leer kennen, hoe liever ik mijn hond zie.’ Die hangt er niet zomaar. Ik heb al diep gezeten, en op zulke momenten zie je hoe weinig echte vrienden je hebt. Toen ik de winkel in 2009 verhuisde naar de huidige locatie, werd de straat net opengebroken toen ik van start ging. Maandenlang was ik vrijwel onbereikbaar, ik viel financieel in een zwart gat. Toen kreeg ik van overal te horen dat mensen me gingen steunen. Collega’s die me zeiden dat ze gingen komen helpen. Maar ik heb niemand gezien. Integendeel. Plots begonnen ze hun marketing op te drijven. Dat was een heel negatieve periode, maar ze heeft me er niet onderdoor gekregen. Ik heb er veel uit geleerd.’

Het is dat inherente wantrouwen dat er ook toe leidt dat De Laet voorlopig alles zelf doet. ‘Ik volg in alles mijn gevoel. Ik geloof niet in marktonderzoeken, enkel in buikgevoel. En in volhouden, in eender welke omstandigheden. Mijn tweede winkel in Antwerpen draaide in een half jaar tijd 70.000 euro verlies. Dat is van het soort orde om de boeken toe te doen. Maar dat kan ik niet. Ga je op je bek? Dan krabbel je recht en ga je door. Tot je erbij neervalt. Volhouden. Vandaag draait die winkel bijna het dubbele van wat we hadden gebudgetteerd. Volhouden.’
Schrikbeeld

Een externe geldschieter zoeken, zoals zijn West-Vlaamse evenknie Hendrik Dierendonck vorige week aankondigde, is voorlopig niet aan de orde, ook al zijn hun visie en plannen erg gelijkaardig. ‘Ik ben ooit benaderd door een investeringsmaatschappij die met geld een hefboom wilde zetten op wat ik hier doe. Op zich was dat geen slecht plan, die investeerders wilden net als ik een keten van conceptstores uitrollen. Maar toen ik dat wat nader ging bekijken, zag ik dat ze zichzelf elk jaar een dividend van 3 miljoen euro uitkeerden. Dat is hun goed recht, uiteraard. Maar ik kreeg er een schrikbeeld van. Wat als die bonus een jaar niet wordt gehaald? Zal het dan worden goedgemaakt door bij mij aan de rendabiliteit te komen morrelen? Door bochten af te snijden in de kwaliteit? Dat wil ik onder geen beding. Dus heb ik neen gezegd.’

Ooit zal de vraag wel weer aan de orde zijn. Als de naam De Laet-Van Haver over 100 jaar nog luid moet weerklinken in de sector, moet het bedrijf ooit kunnen loskomen van zijn persoon. ‘Ik zeg nooit nooit’, zegt hij. ‘Wie weet word ik straks, als dit in de krant verschijnt, weer benaderd. Als daar financiers bijzitten met wie ik de waarden deel, in wie ik eenzelfde passie herken, dan kan alles. Maar ik heb geen haast. Mijn jongste dochter studeert voor beenhouwer. Ik wil rustig afwachten wat haar plannen voor het leven zijn. Hoe het zal lopen, kan ik niet zeggen. Maar dat dit bedrijf op een of andere manier over 100 jaar nog zal leven, daar steek ik mijn hand voor in het vuur.’

 

Bron: De Tijd



Onderzoek
Plantaardig voedsel heeft altijd veel kleinere afdruk dan vlees of zuivel

Het was de onderzoekers eigenlijk niet om uitspraken over consumentengedrag te doen. Wel wilden ze gedetailleerd alle milieuparameters onderzoeken van de belangrijkste voeding, van boerderij tot bord. Daarvoor analyseerden ze een enorme hoeveelheid gegevens van meer dan 40.000 boerderijen in 119 landen over de hele wereld.

   
Ze concentreerden zich op de veertig producten die samen goed zijn voor 90 procent van de menselijke voeding, en analyseerden de volledige impact van de hele productieketen op het klimaat, watergebruik en lucht- en watervervuiling.

Uit de analyse blijkt duidelijk dat vlees en zuivelproducten een veel grotere impact hebben dan plantaardige voeding. Het verschil zit vooral in de efficiëntie: vlees en zuivel leveren amper 18 procent van de calorieën en 37 procent van de eiwitten die door de mens geconsumeerd worden, maar gebruiken wel ruim 83 procent van de landbouwgrond en produceren 60 procent van de uitstoot van broeikasgassen.

Het verschil is zelfs zo groot, dat het wereldwijde landbouwareaal met maar liefst driekwart zou kunnen afnemen als de productie van vlees en zuivel gestopt zou worden. Dat is een oppervlakte vergelijkbaar met de Verenigde Staten, China, de EU en Australië samen.


Een opvallende conclusie uit het onderzoek is ook dat de milieu-impact van een product enorm kan verschillen, afhankelijk van de producent en de manier waarop het geproduceerd is. De productie van 100 gram eiwit uit vlees met hoge impact stoot bijvoorbeeld 105 kilogram CO2 uit en neemt 370 vierkante meter land in. Dat is maar liefst 12 en 50 keer meer dan het meest milieuvriendelijk geproduceerde vlees.

“Twee producten die er in de winkel hetzelfde uitzien kunnen een erg verschillende impact hebben op de planeet”, zegt hoofdauteur Joseph Poore van de School of Geography and Environment aan de Universiteit van Oxford. “We beseffen dat momenteel niet als we keuzes maken over wat we eten.”

Maar ook die grote verschillen binnen de productcategorie kunnen de kloof tussen dierlijk en plantaardig voedsel niet overbruggen: het meest milieuvriendelijk geproduceerde vlees blijft 6 keer schadelijker voor het klimaat dan bijvoorbeeld erwten en gebruikt 36 keer meer landoppervlakte.


Goed nieuws

Maar die grote interne verschillen bieden wel een groot potentieel voor verandering, zeggen de onderzoekers. Zo is in alle productcategorieën gemiddeld een kwart van de producenten verantwoordelijk voor meer dan de helft van de milieu-impact.

“De productie van voedsel creëert een immense druk op het milieu, en die is niet noodzakelijk een gevolg van onze noden”, zegt Poore. “De druk kan aanzienlijk verminderd worden door de manier te veranderen van hoe we ons voedsel produceren, en vooral wat we consumeren.”


Wat betreft de landbouwproductie breken de wetenschappers een lans voor technologische oplossingen om de impact te verminderen. Maar ook die hebben hun limieten: zo heeft de meest milieuvriendelijk geproduceerde liter melk nog altijd een dubbel zo grote afdruk als een liter sojamelk.
Dieet

Veranderingen in het dieet hebben daardoor een veel groter potentieel, stellen de onderzoekers. Afhankelijk van de plaats waar je leeft, kan een overwegend plantaardig dieet de uitstoot van voeding tot 73 procent verminderen.

Een meer veganistisch dieet is daardoor de beste ingreep om je impact op de planeet aarde te verminderen, stellen ze. Door minder vlees en zuivel te consumeren verminder je niet alleen de uitstoot van broeikasgassen, maar ook verzuring van de oceanen, eutrofiëring en land- en watergebruik.

“We moeten manieren vinden om de omstandigheden licht aan te passen zodat het beter is voor producenten en consumenten om te kiezen voor het milieu”, zegt Poore. “Milieulabels en financiële stimulansen zouden een meer duurzame consumptie kunnen stuwen.”

Bron: De Morgen



Onderzoek & Trends
Belgische primeur: een échte hamburger, maar zonder vlees

 

De primeur is weggelegd voor het restaurant Greenway, dat de burger vanaf augustus op z’n menu gaat zetten.  Naar verluidt zou de lekkernij naar rundsvlees smaken én zelfs bloeden, maar zijn er enkel plantaardige ingrediënten gebruikt als bonen, erwten en rode biet. Voor de curieuzeneuzemosterdpotten onder ons: de burger is ook soja-, gluten- én cholesterolvrij.

 

Waar kan je de Beyond Burger nu juist proeven? In eerste instantie in de Greenway-restaurants in Antwerpen, Gent, Leuven en Brussel. Daar betaal je € 13,5 voor het ‘vleesje’ en een slaatje. Na verloop van tijd zal de burger ook in de rekken liggen bij Delhaize.



Retail
Aldi en Lidl blijven terrein winnen in België

Uit de VLAM-cijfers, in 2017 verzameld door marktonderzoeksbureau GfK via een panel van vijfduizend gezinnen, blijkt dat de Belgische gezinnen vorig jaar 25,8 miljard euro uitgaven aan voeding, dranken en huishoud- en verzorgingsartikelen. Dat is 0,5 procent minder dan een jaar eerder. Daarvan ging 11,2 miljard euro naar verse voeding, evenveel als een jaar eerder.

 

Die verse voeding koopt de Belg nog steeds het meest in de klassieke super- en hypermarkten, goed voor een marktaandeel van meer dan 45 procent. Aan dat marktaandeel wordt echter al jaren gestaag geknaagd door discounters Aldi en Lidl. Voor het eerst zijn ze goed voor een marktaandeel van meer dan een vijfde (20,6 procent) van de markt voor versproducten. Tien jaar geleden bedroeg hun marktaandeel maar 15 procent.

Buurtsupermarkt

 

Opvallend vorig jaar was het succes van de buurtsupermarkten. Die zagen hun marktaandeel vorig jaar stijgen van 15,8 naar 17,2 procent voor verse voeding. Vooral de veertig-plussers trokken meer naar die buurtsupermarkten. Grote verliezers blijven de speciaalzaken, dus de bakker, de beenhouwer of de viswinkel. In tien jaar tijd daalde hun marktaandeel voor verse voeding van 14,9 naar 9 procent.

 

Maar, zo luidt het bij VLAM, in Vlaanderen houden die speciaalzaken meer stand, met een marktaandeel van 13 procent. Ook de markten en de hoevewinkel blijven standhouden in Vlaanderen.

 

Uit de bevraging blijkt nog dat er steeds minder zogenaamde aankoopmomenten zijn. Het jaarlijkse aantal winkelbezoeken bedraagt nu gemiddeld 151 keer. In 2002 was dat nog 202 keer. In 2017 gingen er twee zo'n aankoopmomenten verloren. Met andere woorden: de Belg gaat minder winkelen, en koopt meer op dezelfde plaats. Grootste slachtoffer daarvan is de speciaalzaak. Sinds 2008 daalde het aantal bezoeken aan die winkels met 40 procent. Online-aankopen tenslotte van verse voeding blijft een erg marginaal verschijnsel, blijkt nog uit de studie.

 



Retail
Lidl wordt langzaamaan een van de meest vooruitstrevende supermarkten van België en Nederland

 

Als je alles op een rijtje zet, zijn de stappen die deze grootgrutter heeft gezet indrukwekkend. Een paar weken geleden kondigde Lidl aan met de verkoop met sigaretten te stoppen. Roken is slecht, dus weg met die dingen! En vorige week werd de ‘Lidl Green bag’ geïntroduceerd’, een nylon tasje als alternatief voor de plastic tas. In 2025 wil Lidl in Nederland zijn hoeveelheid plastic met minimaal 20 procent hebben verlaagd en in 2025 moeten alle kunststofverpakkingen voor 100 procent gerecycled worden.

 Met de eieren wint Lidl wel. Hier verkopen ze de allerbeste, allerverantwoordste eieren van Nederland. Daar kan noch Albert Heijn, noch de natuurwinkel, noch Marqt aan tippen. Het kipster- ei, een belachelijke naam, maar voor deze ene keer zie ik dat door de vingers, is én dier- en milieuvriendelijk. Een combinatie die vanzelfsprekend lijkt, maar het niet is. De doorsnee biologische eieren zijn best goed voor de kip, maar zorgen voor een flinke fijnstofuitstoot. Bij Kipster hebben ze heel hard gestudeerd en heel veel geïnvesteerd om het ideale ei te kunnen maken. Alleen te koop bij Lidl. Ook verkopen ze er hanenvlees van Kipster. In de pluimveesector worden hanenkuikens, een bijproduct van de eierproductie, normaal gesproken in de shredder gegooid. Mannetjes leggen geen eieren, dus daar heb je niks aan. Bij Lidl proberen ze ons aan de haan te krijgen. De Dierenbescherming is enthousiast.



Retail
Delhaize opent dit jaar nog 40 nieuwe buurtwinkels

 

Al jaren opent Delhaize meer van dergelijke winkels, die vaak laat en ook op zondag geopend zijn. De vraag rijst of het winkelpark netto zal groeien. Elk jaar gaan er ook (buurt)winkels dicht. Vorig jaar kondigde Delhaize aan dat het 29 nieuwe winkels zou beginnen. Maar volgens het jaarverslag van het moederbedrijf Ahold Delhaize eindigde de keten 2017 met 764 winkels. Dat was er één minder dan in 2016. Delhaize is lang niet de enige keten die winkels opent. Lidl wil dit jaar 20 supermarkten openen. Carrefour mikt voor dit jaar op 10 nieuwe Market-supermarkten en 30 tot 40 Express-buurtwinkels. Colruyt opent ook elk jaar enkele nieuwe winkels, vooral van OKay en van bioketen Bio-Planet. Aldi is niet van plan nog nieuwe winkels uit de grond te stampen.

Bron: De Tijd



Retail
Spar Colruyt Group lanceert primeur: selfscan met smartphone

 

Spar is de eerste supermarktketen die dit innovatieve selfscan-systeem introduceert en daarmee inspeelt op het snel veranderende retaillandschap. In een eerste testfase wordt deze extra service geïntroduceerd in vier Spar-winkels in de loop van juni. De klassieke kassa’s blijven bestaan zodat klanten zelf kunnen kiezen hoe ze afrekenen.

“Geen rij voor mij”

Dankzij de nieuwe app Scan. Pay. Go. – met als baseline “Geen rij voor mij” - kunnen klanten met hun smartphone producten scannen en betalen, zonder langs een klassieke kassa te gaan. Voor onverpakte producten, zoals groenten en fruit, zijn er in de winkel digitale weegschalen voorzien. “Geen aparte scanner, geen apart betaalsysteem, geen apart kasticket. Het enige wat onze klanten nodig hebben, is hun smartphone”, zegt algemeen directeur Dirk Depoorter van Retail Partners Colruyt Group, de licentiehouder van Spar in België. “Het is een extra service die we aanbieden om in te spelen op de veranderende gewoonten van een deel van onze klanten. Sommige klanten willen zo snel mogelijk winkelen. Vanaf nu kunnen zij kiezen tussen twee afreken-systemen. Kiest een klant voor ‘geen rij voor mij’, dan is Scan. Pay. Go. de perfecte oplossing.”

selfscan

Hoe werkt het?

Inloggen op de Scan. Pay. Go.-app gebeurt eenmalig met Xtra, de slimme klantenkaart geldig in 10 winkelformules en webshops van Colruyt Group. Klanten scannen het product dat ze in hun mandje of kar leggen. Klanten kunnen op elk moment het huidige totaalbedrag van hun winkelmandje raadplegen. Wanneer ze klaar zijn, betalen ze met hun vertrouwde online banking app of de Bancontact-app. Wanneer de boodschappen betaald zijn, krijgt de klant een QR-code op het scherm waarmee hij of zij door een poortje de winkel kan verlaten. Bij vragen of problemen staat het personeel klaar om te helpen en te begeleiden. Zij hebben daarvoor een specifieke opleiding gekregen.

Spar kiest er bewust voor om ook de klassieke manier van winkelen met bemande kassa’s te behouden. Zo kunnen de klanten altijd kiezen tussen de 2 systemen. En de klanten die eerst voor de selfscan gekozen hadden en zich daarna bedenken, kunnen nog altijd naar de klassieke kassa.

Technologie op maat van Spar Colruyt Group

Om dit project mogelijk te maken, werkte Retail Partners Colruyt Group samen met verschillende partners die de hardware en software hebben ontwikkeld. Zoals het Amerikaanse technologiebedrijf FutureProof Retail die in nauwe samenwerking met Spar een oplossing op maat heeft uitgewerkt. De integratie van zowel de selfscan als de Xtra-kaart en de betaalapps in de Scan. Pay. Go.-app, zorgen voor een snelle en gebruiksvriendelijke ervaring die typisch is voor de Spar-buurtsupermarkten.

Uitrol in de winkels

De app gaat in primeur in Spar Wespelaar op 4 juni. De klanten van Spar Kalken kunnen de selfscan voor het eerst uitproberen op 18 juni. Spar Vielsalm en Sint-Genesius-Rode volgen op 25 juni. Ook buurtwinkelformule OKay zal de technologie binnenkort introduceren in enkele testwinkels. De selfscan-applicatie sluit immers perfect aan bij de filosofie van een buurtwinkel: een snelle en aangename winkelervaring. Na een testfase van minstens 6 maanden wordt de verdere uitrol naar andere winkels bekeken.

Bron: Buurtsuper



Vers Vlees
Colruyt Group, Delavi en BioVar.be lanceren 100% Belgische biologische varkensvleesketen

 

BioVar.be zal zorgen voor de kweek van bio-varkens en Delavi zal instaan voor de coördinatie van het transport, de slacht en de versnijding. Colruyt Group engageert zich om de varkens in exclusiviteit aan te kopen, waarvan het vlees in eerste instantie zal verkocht worden in de winkels van Colruyt Laagste Prijzen en Bio-Planet vanaf de zomer van 2019.

De drie partners willen op die manier een pioniersrol spelen in het aanbieden van smaakvolle, kwalitatieve en duurzame agrovoedingsproducten, door de producent meer in verbinding te brengen met de eindconsument. Woensdag werden de eerste zeugen ondergebracht in een gloednieuwe stal en nu kan het project officieel van start gaan.



Vers Vlees
Biokippen houden is dieren houden zoals het in de buik aanvoelt

 Het is verleidelijk om de vergelijking te maken: enkele akkers verder houdt een conventionele collega 80.000 kippen in twee stallen. Stefan houdt er 4.800. Maar hij voelt niet de nood om met stenen te werpen. “De collega draait zeven rondes op een jaar, ik vier. Wat hij doet is een andere tak van sport. Ikzelf ken te weinig van het conventioneel kippen houden. Ik ga uit van eigen sterkte en product; een ander moet doen wat hij wil”, klinkt het schouderophalend.
Investeringsgrootte

Spijt over hoe het had kunnen lopen, is niet aan d’Hulster besteed. Hij studeerde af in 1996 als industrieel ingenieur. Zijn vader had een kleine boerderij met wat melkvee en akkerbouw. Zelf heeft hij altijd buitenshuis gewerkt.

Maar de boerenmicrobe bleef kietelen. In 2011 kocht Stefan een oude boerderij in Watou. “Er was eigenlijk vooral veel rommel”, herinnert Stefan zich. “Eigenlijk was ik naar hier gekomen met het idee van leghennen te houden. Maar de grootte van de investering viel mij te zwaar. Ik had wellicht ook kunnen kiezen voor een scenario met tienduizenden kippen, en ik zou er misschien zelfs meer geld mee verdiend hebben, maar ik zou er niet gelukkiger door geweest zijn.”
Passen in denkpatroon

“Omdat ik biologische landbouw genegen was, koos ik voor bio. Het is voor mij belangrijk dat dieren hun natuurlijk gedrag kunnen tonen; daar geniet ik van. Ik zie graag een dier buitenlopen. Ik hou niet van kartonnen dozen; dit ligt mij beter”, zo vervolgt hij.

De gevoelsmatige redenen gaven dus de doorslag, maar ook bedrijfseconomisch was de biologische landbouw voor hem een logische keuze. De landbouwgrond van het ouderlijk bedrijf was verkocht. Op den nieuwe locatie was er enkel een huiskavel van 2,5 ha. Grond bijkopen is wegens de erg hoge prijzen in de regio geen optie. “Als je een klein mini-bedrijf bent, en als je per eenheid wat wilt verdienen, dan is een stap naar bio - als het past in het denkpatroon - een logische stap”, vindt Stefan.

Ik zie graag een dier buitenlopen. Ik hou niet van kartonnen dozen; dit ligt mij beter , aldus Stefan d’Hulster bij de luchtinlaat.
Ik zie graag een dier buitenlopen. Ik hou niet van kartonnen dozen; dit ligt mij beter , aldus Stefan d’Hulster bij de luchtinlaat.

Beperkt in dieren

Het werden dus biologische kippen en een gloednieuwe stal kwam er in 2014. Vanuit het lastenboek biologische landbouw zijn er duidelijke regels. Eén stal voor biokippen telt maximaal 4.800 kippen, met een beperking van 16.000 dieren per bedrijf. Een stal telt maximum 10 dieren per vierkante meter. Een stal moet ook een buitenloop hebben van vier vierkante meter per kip, wat neerkomt op 1,92 ha voor één stal. Uitbreiden is voor Stefan op de huidige huiskavel - mocht hij dat al willen - dus geen optie meer.
Natuurlijke ventilatie

Een biokippenstal is op zich een vrij eenvoudige stal. De stal van Stefan is 40 meter lang en 12,5 meter breed. Het dak en de muren zijn geïsoleerd. Voor de ventilatie is er sprake van dwarsventilatie. De ventielen in de muren gaan computergestuurd open op basis van temperatuur. Het gaat dus om natuurlijke ventilatie. Het strooisel bestaat uit stro, geen biostro overigens. “Alles wat door de bek gaat moet bio zijn; bedding hoeft dus niet bio te zijn”, verduidelijkt Stefan.

De stal heeft opvallend veel daglicht. Maar nog bepalender voor het zicht van de stal dan het daglicht zijn de uitlaatluiken.

De kippen op verkenning buiten de stal. Bij veel zon en wind verkiest een groot deel echter om in de stal te blijven. Vooraan één van de vier verwarmingseenheden.
De kippen op verkenning buiten de stal. Bij veel zon en wind verkiest een groot deel echter om in de stal te blijven. Vooraan één van de vier verwarmingseenheden.

Buitenuitloop

Waar alles om draait is de kip. Het gaat om Sasso-kippen, een Frans traaggroeiend ras. Op 70 dagen bereiken ze een gewicht van 2,5 kg. Conventionele kippen bereiken hetzelfde gewicht op 42 dagen.

Wanneer de eendagskuikens de stal binnenkomen is die opgewarmd tot 35 graden. Dat wordt stelselmatig afgebouwd tot 18 à 20 graden op 6 weken. De luiken blijven die periode dicht.

Op dag 42 moeten de kippen buitenuitloop hebben. Bij Stefan is het meestal een kleine week vroeger. Stefan koos ervoor om de buitenloop in te richten als agroforestry.

De bomen in agroforestry (notelaar en oude appelrassen) geven de kippen schaduw. Kippen houden van uitloop, maar ze doen dat zoals zowat alle dieren niet zonder eerst naar het weer te kijken. “Als het koud is, waait en regent willen ze liever niet buiten. Het zijn ook bosdieren, dus veel licht en open vlakten mijden ze eveneens liever.”

 

                     Veilig voor de vos

De ervaring leert ook dat jonge dieren het moeten aandurven om steeds verder van de veilige stal te gaan. “Iedere dag durven ze gemiddeld een meter verder van de stal”, is Stefans ondervinding. Essentieel onderdeel is dat het eten en drinken binnen gebeurt. Kippen komen op die manier gegarandeerd bij valavond weer naar binnen. Als je dicht struikgewas aanplant, of de kippen buiten water verstrekt, dan is de kans dat ze buiten overnachten groot. En dan is predatie een bedreiging. Roofvogels kunnen een bedreiging vormen, maar zeker ook vossen. “De buitenloop is nu omheind met kippendraad tot op één meter hoogte. Maar als je vospreventie wil, moet de afsluiting minstens twee meter hoog zijn en een meter in de grond. En dan nog heb je geen garantie dat je de vos buiten kan houden. Vossen vinden altijd een oplossing.”

Daarom worden de luiken gesloten bij valavond en ‘s morgens gaan ze terug open; dit past ook zo volgens het biolastenboek.

 

 

 

 

In de biologische veehouderij  mogen er  maximaal 4.800 kippen in een stal gehouden  worden.
In de biologische veehouderij mogen er maximaal 4.800 kippen in een stal gehouden worden.

 

Verenpikken

Het vele daglicht – buiten, maar ook binnen – leidt op het bedrijf niet tot verenpikken. “In de rui, op week twee of drie is het niet helemaal uitgesloten, maar het valt heel goed mee. Eén keer de rui voorbij komt het nooit meer voor. Logisch ook: de kippen zitten 2,5 keer minder dicht op elkaar en ze hebben afwisseling. Die factoren zijn bepalend.”

De kippen hebben standaard geen behandelingen nodig. Enkel op een leeftijd van 20 dagen worden ze gevaccineerd tegen IB (infectieuze bronchitis), NCD (Newcastle disease) en gumburo.

Vleesprijs gekoppeld aan voeder

De kippen moeten 70 dagen zitten, bij Stefaan is dat een gemiddelde van 74-75 dagen. Daarna gaan de kippen gaan naar Belki in Aalst. In de keten van het biokippenvlees is er een behoorlijk overleg met respect voor elke schakel. Er is veel communicatie met de afnemer. De afnemer zit ook aan tafel met de broeierij. “Het is een vrije markt, maar als de afnemer geen kans ziet om extra biologische kippen te vermarkten, zal hij uiteraard ook geen contract met de boer tekenen.”

Bijzonder aan de keten is dat de vleesprijs gekoppeld is aan de voederprijs. “Dat maakt het risico van voederprijsstijgingen onbestaande voor de boer”, weet Stefan. De stijging van het biovoeder is bovendien zeer reëel, ziet hij ook als voederadviseur. “Elk jaar stijgen de grondstofprijzen van biologische voeders, als gevolg van een beperkt aanbod. Dat maakt wat import onvermijdelijk. De economische stimulans is er nochtans. Iemand die aan biologische akkerbouw doet, verdient goed zijn boterham”, is Stefan overtuigd. “

 

 

 

Verschil in voederconversie

Contracten met broeierij en slachthuis zorgen voor een zekere rust. Maar dat betekent niet dat de biologische pluimveehouder zomaar op zijn lauweren kan rusten. “Ik stel vast dat er tussen bepaalde kwekers toch redelijk grote verschillen zitten in voederconversie. De stal heeft daar veel mee te maken. Met natuurlijke ventilatie is de inplanting van de stal nog belangrijker. Ook in isolatie, aantal voer- en drinklijnen kunnen keuzes het verschil maken. En uiteraard moet je als boer je stal goed surveilleren en snel reageren op symptomen. Al valt dat door de mindere ziektedruk wel mee.”

Structuur en sappigheid

Het resultaat van de bijzondere regels? “De smaak van het kippenvlees is een wereld van verschil. Dat ligt aan het traaggroeiend ras, maar ook aan de beweging. Dat zorgt voor meer structuur van het vlees, maar met een hoge sappigheid. Behalve peper en zout hoef je dat bovendien niet te kruiden. Gewoon de lekkere pure kippensmaak”, klinkt het culinaire advies.

IDC

 

 
 


Vers Vlees
Nu ook wereldweek zonder vlees

Voorige week, tussen 11 juni en 17 juni vond de World Meat Free Week plaats. Doel was om de mensen tijdens die week minstens één keer een maaltijd zonder vlees op het menu te laten zetten. Daarnaast hopen ze dat mensen wat bewuster gaan nadenken over hun eetgewoontes.

Om aan te tonen dat we allemaal wat minder vlees moeten eten, gooien de organisatoren met heel wat cijfers. Zo is de vleesproductie verantwoordelijk voor maar liefst 14,5 procent van de wereldwijde broeikasgasemissie. Héél wat dus. Daarbovenop gebruikt de veehouderij 30 procent van de volledige oppervlakte van de aarde en gebeurt 80 procent van de ontbossing van het Amazonewoud ten voordele van de rundvleesproductie. Of weet je hoeveel water er nodig is voor de productie van één hamburger? Ontzettend veel, zo blijkt: evenveel als wanneer je een douche twee maanden lang zou laten lopen.

Die boodschap slaat in België zeker aan. Bijna nergens in Europa verliest vlees zo snel aan populariteit als in ons land. Tussen 2012 en 2016 is de vleesconsumptie per Belg afgenomen met 16,7 procent. Ter vergelijking: in de EU daalde de vleesconsumptie met 1,4 procent per inwoner. Dat verdient dus zeker een schouderklopje.



Vleeswarenfabrieken
"Producenten voorverpakt vlees richten marketing op kinderen", aldus Greenpeace

 

De marketing van deze producten gebruikt bekende trucs om kinderen te verleiden: een speciale vorm of uniek uitzicht van de charcuterie, felle kleuren, voedingsclaims en promotie door populaire kinderidolen. Verpakkingen van kindercharcuterie stralen vrolijkheid, plezier en geluk uit, vat Greenpeace samen. Kinderen zijn veel gevoeliger voor reclametactieken dan volwassenen, omdat hun reclamewijsheid nog onvoldoende is ontwikkeld.

Ooghoogte van kinderen

 

'Bovendien worden deze producten in de winkel vaak op ooghoogte van kinderen geplaatst. De overtuigingskracht hiervan is in voorgaand onderzoek reeds aangetoond. Daarom pleiten we voor omzichtigheid in het gebruik van zulke promotionele technieken', aldus Liselot Hudders en Dieneke van de Sompel, docenten marketingcommunicatie en consumentenpsychologie aan het Center for Persuasive Communication van de UGent.

 

 

Greenpeace voert al enige tijd campagne voor minder maar beter vlees. Het gangbare eetpatroon heeft niet alleen gevolgen voor onze gezondheid, maar ook voor het klimaat, het water en de bossen, stelt de milieuorganisatie. Greenpeace roept bedrijven op om mee te werken aan 'de overgang naar een voeding die voorrang geeft aan gezonde plantaardige producten en ecologisch gekweekt vlees.'

Bron: Knack Weekend