Bob de Waele neemt Aula over ​

‘Mijn slagerij was Anderlecht of Club Brugge. Met Aula heb ik nu Real Madrid in handen.’ Bob De Waele ruilt Meise in voor Gent. ‘Ik droom er al tien jaar van om de Aula van mijn goede vriend Sosthenes over te nemen.’

Gent Bob De Waele en zijn vrouw Mieke Koch komen allebei uit een andere business. Hij slagerszoon, zij de dochter van een aannemersfamilie. 

‘We moesten kiezen wat we zouden doen. Mieke wou alleszins de zaak van haar ouders niet overnemen. Dus werd het de slagerij. Ik wilde dat ze eerst de stiel leerde in een andere zaak dan de onze. En dus hielp ze 28 jaar geleden een jaar lang mee in Aula. Ik was toen al goed bevriend met Sosthenes (Dekeyzer, red.).’ 

Een jaar later begon het koppel een eigen slagerij. Eerst met twee man. Toen ze het vorige november doorgaven aan een nieuwe eigenaar was dat al 21 man.

‘Ik zal vaak in de winkel te zien zijn. Ik voel me niet te goed om achter de kassa te staan’ Bob De Waele Slager 

Tien jaar geleden dacht De Waele er voor het eerst aan om de zaak van zijn vriend over te nemen. ‘Het bleef een stille droom, maar sinds een jaar of vijf werden de gesprekken concreter. Vorig jaar kwam alles in een stroomversnelling. Ik kreeg de kans om mijn droom waar te maken. Waar je ook gaat in België: elke slager kent Aula. Elke leverancier wil er leveren. Dit is echt het Walhalla. Als je het met voetbal vergelijkt: Real Madrid. Klanten komen van overal in het land.’

Aula is veel meer geworden dan een slagerij. Het is een luxesupermarkt met intussen 47 personeelsleden. ‘Er is een ongelofelijke structuur. Ook als ik er niet ben draait de machine. Iedereen kent zijn taak perfect, dankzij mijn voorganger.’ 

Op dat vlak wil hij dezelfde patron worden. ‘De winkel lag er altijd bij als een juweeltje. Wel: ik ga dat juweel even hard blijven opblinken. En net als Sosthenes zal ik vaak in de winkel te zien zijn. Ik voel me niet te goed om achter de kassa te staan of een broodje te smeren.’

De Waele wil wel zijn eigen accenten leggen in de Volderstraat. ‘Tot een tijd geleden kon je hier eten aan een toog in het midden van de winkel. Ik wil dat er opnieuw zoiets komt. Nog voor de zomer komt er aan de straatkant een plek waar je hip streetfood zal kunnen eten. Hip en lekker. Gent verdient zoiets.’ 

Mogelijk brengt hij ook bekende klanten mee. ‘Koning Albert en koningin Paola waren klant van mij. Ik leverde aan het Paleis. Twee keer zijn ze persoonlijk bij mij in de winkel geweest. Die mensen willen ook graag eens zelf kiezen.’

Dekeyzer blijft nog even meewerken in de slagerij. ‘Zolang Bob me wil of kan gebruiken. En daarna? Met pensioen. Het is genoeg geweest. Ik wil nog werken, maar dan zal het vrijwilligerswerk zijn. Ik ben pas 52, maar ik heb gewerkt voor twee.’ 

bron: De Standaard